पूर्वं तावद् उभयत्र सम्प्रदाने विषयशब्दार्थे दोष उक्तः। कर्मवचनत्वे दोषम् आह -- दृष्टान्त इति। यदि हि दाने कर्मैव विषयो भवेत्, ततस् तस्य दीयमानस्य गवादेर् न किञ्चित् फलम् इति न तदनुरूपफलसाधनं युक्तम् इत्य् अभिप्रायः। विरुद्धाव्यभिचारी चायं हेतुर् इत्य् आह -- जपहोमादीति। जपादयो हि क्रियाविशेषा न परेषां पीडानुग्रहयोर् वर्तन्ते। चोदितत्वमात्रेणैव[५६६] तु ते ऽर्थतयावगताः। अतस् तद्दृष्टान्तेनैव चोदिता हिंसा अर्थ इति शक्यते साधयितुम्। अतो विरुद्धाव्यभिचारिता। न चात्र विषयानुरूपम् एतत् फलम् इति शक्यते वक्तुम्। विषये फलादर्शनात्। जपस्य यदि तावज्जप्यमानं विषयः, किं तस्य फलम्। अन्यस्य तु न कस्यचित् पीडानुग्रहौ दृश्येते। अत एवोक्तं परपीडादिवर्जनाद् इति। एवंविधं दृष्टान्तम् आसाद्य चोदितत्वस्य हेतुत्वं सम्भवतीति विरुद्धाव्यभिचारी हेतुर् भवति। भवति च प्रयोगः -- दैक्षपशुहिंसा अर्थः, विहितत्वाज् जपादिवद् इति
pūrvaṃ tāvad ubhayatra sampradāne viṣayaśabdārthe doṣa uktaḥ. karmavacanatve doṣam āha -- dṛṣṭānta iti. yadi hi dāne karmaiva viṣayo bhavet, tatas tasya dīyamānasya gavāder na kiñcit phalam iti na tadanurūpaphalasādhanaṃ yuktam ity abhiprāyaḥ. viruddhāvyabhicārī cāyaṃ hetur ity āha -- japahomādīti. japādayo hi kriyāviśeṣā na pareṣāṃ pīḍānugrahayor vartante. coditatvamātreṇaiva[566] tu te 'rthatayāvagatāḥ. atas taddṛṣṭāntenaiva coditā hiṃsā artha iti śakyate sādhayitum. ato viruddhāvyabhicāritā. na cātra viṣayānurūpam etat phalam iti śakyate vaktum. viṣaye phalādarśanāt. japasya yadi tāvajjapyamānaṃ viṣayaḥ, kiṃ tasya phalam. anyasya tu na kasyacit pīḍānugrahau dṛśyete. ata evoktaṃ parapīḍādivarjanād iti. evaṃvidhaṃ dṛṣṭāntam āsādya coditatvasya hetutvaṃ sambhavatīti viruddhāvyabhicārī hetur bhavati. bhavati ca prayogaḥ -- daikṣapaśuhiṃsā arthaḥ, vihitatvāj japādivad iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.