अपि चाङ्गहिंसानां पुरुषार्थत्वे सिद्धे कदाचिद् अनर्थो ऽपि फलतया कल्प्यते। न च तासां पुरुषार्थः फलम्। प्रकरणे पाठात्। प्रकरणविधिविनियोगेन क्रत्वर्थत्वाद् इत्यभिप्रायेणाह -- न चेति। किं नाम[५७५]तत् कल्प्यम् अत आह -- कर्मोपकार इति। यत् खलु प्रकरणस्थं, ततः प्रधानकर्मोपकार एव कल्प्यते दृष्टो ऽदृष्टो वा। यथावघातस्य व्रीहीणां वितुषीभावो विध्यपेक्षितो दृष्टः। अदृष्टो वा यथा प्रयाजादिजन्य इति
api cāṅgahiṃsānāṃ puruṣārthatve siddhe kadācid anartho 'pi phalatayā kalpyate. na ca tāsāṃ puruṣārthaḥ phalam. prakaraṇe pāṭhāt. prakaraṇavidhiviniyogena kratvarthatvād ityabhiprāyeṇāha -- na ceti. kiṃ nāma[575]tat kalpyam ata āha -- karmopakāra iti. yat khalu prakaraṇasthaṃ, tataḥ pradhānakarmopakāra eva kalpyate dṛṣṭo 'dṛṣṭo vā. yathāvaghātasya vrīhīṇāṃ vituṣībhāvo vidhyapekṣito dṛṣṭaḥ. adṛṣṭo vā yathā prayājādijanya iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.