कथं पुनः शब्दस्य प्रामाण्यं सम्भाव्यते, अत आह -- अत्यन्तेति। अर्थगोचरज्ञानजननशक्तिर् हि प्रमाणानां[२१४]प्रामाण्यम्। सा चैवं नाम शब्दानां व्यापिनी यदत्यन्तासत्य् अपि गगनकुसुमसंसर्गादौ धियम् उपजनयतीति युक्ता तेषु प्रामाण्यसम्भावनेति। नन्व् एवं तद्वद् एवाप्रमाण्यम् आपद्यत इति प्रामाण्यं साधयतो ऽप्रामाण्यम् आपतितम्, अत आह -- तेनेति। अयम् अभिप्रायः -- उत्सर्गो हि ज्ञानजननेन[२१५]प्रामाण्यम्। तत् पौरुषेयेषु शब्देषु वन्ध्यासुतो यातीत्यादिषु। तद् दोषाद् अपोद्येतापि। अपौरुषेये तु[२१६]शब्दे पुन्दोषाभावात् स्वयमदुष्टत्वाच् च प्रमाणतैवानपोदिता सेत्स्यातीति
kathaṃ punaḥ śabdasya prāmāṇyaṃ sambhāvyate, ata āha -- atyanteti. arthagocarajñānajananaśaktir hi pramāṇānāṃ[214]prāmāṇyam. sā caivaṃ nāma śabdānāṃ vyāpinī yadatyantāsaty api gaganakusumasaṃsargādau dhiyam upajanayatīti yuktā teṣu prāmāṇyasambhāvaneti. nanv evaṃ tadvad evāpramāṇyam āpadyata iti prāmāṇyaṃ sādhayato 'prāmāṇyam āpatitam, ata āha -- teneti. ayam abhiprāyaḥ -- utsargo hi jñānajananena[215]prāmāṇyam. tat pauruṣeyeṣu śabdeṣu vandhyāsuto yātītyādiṣu. tad doṣād apodyetāpi. apauruṣeye tu[216]śabde pundoṣābhāvāt svayamaduṣṭatvāc ca pramāṇataivānapoditā setsyātīti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.