अलङ्कृतः सदैवायं दुर्घटैरेव भूषणैः अस्माभिरापाद्यते परेणाङ्गीक्रियते । नहि लोकजुगुप्सितं नामैकं प्रतिज्ञाहान्यादिकमिव निग्रहस्थानमस्ति । लोकस्याव्यवस्थितत्वात् । "गतानुगतिको लोकःऽ; इति वचनादिति मन्वानेनेति स्वपरयोर्मते मतेन । यस्य नियमेनोभयमिदं स्यादयं दुर्घटैरङ्गीकारानर्हैर्भूषणैर्विपरीतलक्षणया दूषणैरहङ्कृतः स्यात् । यदि श्रुतमपि विशुद्धं ब्रह्म परित्यज्यते तर्हि सकलो ऽपि वेदार्थस्त्यज्यतामविशेषात् । यदि चाश्नुतमपि मायाशबलं ब्रह्म कल्प्यते । तदा चैत्यवन्दनादेः स्वर्गसाधनत्वादेर(दिकम)पि कल्पनी(यं)यत्वं स्यात् । विशेषाभावादित्याशयः । *३,१९२* श्रुतहाने महाप्रत्यवायः न केवलं श्रौतस्य परमात्मनस्त्यागे ऽतिप्रसङ्गमात्रम् । महाप्रत्यवायो ऽप्यस्तीत्याह अन्धमिति ॥ अन्धन्तमो नित्युदुःखं तस्य स्याद् वसनद्वयम्
alaṅkṛtaḥ sadaivāyaṃ durghaṭaireva bhūṣaṇaiḥ asmābhirāpādyate pareṇāṅgīkriyate / nahi lokajugupsitaṃ nāmaikaṃ pratijñāhānyādikamiva nigrahasthānamasti / lokasyāvyavasthitatvāt / "gatānugatiko lokaḥ'; iti vacanāditi manvāneneti svaparayormate matena / yasya niyamenobhayamidaṃ syādayaṃ durghaṭairaṅgīkārānarhairbhūṣaṇairviparītalakṣaṇayā dūṣaṇairahaṅkṛtaḥ syāt / yadi śrutamapi viśuddhaṃ brahma parityajyate tarhi sakalo 'pi vedārthastyajyatāmaviśeṣāt / yadi cāśnutamapi māyāśabalaṃ brahma kalpyate / tadā caityavandanādeḥ svargasādhanatvādera(dikama)pi kalpanī(yaṃ)yatvaṃ syāt / viśeṣābhāvādityāśayaḥ / *3,192* śrutahāne mahāpratyavāyaḥ na kevalaṃ śrautasya paramātmanastyāge 'tiprasaṅgamātram / mahāpratyavāyo 'pyastītyāha andhamiti // andhantamo nityuduḥkhaṃ tasya syād vasanadvayam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.