इति स्वस्यैव पूर्णस्य पूर्णे ऽप्यय उदाहृतः पूर्णस्येत्यस्यां श्रुतौ तावत्कस्यचिन्महाप्रलये स्वस्य स्वस्मिन्नेवाप्ययो नान्यत्रलीनभाव उदाहृतः । स्वाप्ययशब्दश्च सौत्र उपलक्षणमात्रम् । पूर्णत्वमप्युदाहर्तव्यम् । ताभ्यामसौ निर्गुण इति ज्ञायते । श्रुत्युक्तत्वाच्च वाच्य इत्यतो निर्गुणस्य वाच्यत्वसिद्धिरिति । *३,२०१* ननु स्वाप्ययः पूर्णत्वं च सगुणस्य किं न स्यात् । मैवम् । सगुणस्य स्वाप्ययानुपपत्तिस्तावद्भाष्य एवोक्ता । पूर्णत्वानुपपत्तिमाह कथमिति ॥ कथं मायाव्यवच्छिन्नः पूर्णो मुख्यतया भवेत्
iti svasyaiva pūrṇasya pūrṇe 'pyaya udāhṛtaḥ pūrṇasyetyasyāṃ śrutau tāvatkasyacinmahāpralaye svasya svasminnevāpyayo nānyatralīnabhāva udāhṛtaḥ / svāpyayaśabdaśca sautra upalakṣaṇamātram / pūrṇatvamapyudāhartavyam / tābhyāmasau nirguṇa iti jñāyate / śrutyuktatvācca vācya ityato nirguṇasya vācyatvasiddhiriti / *3,201* nanu svāpyayaḥ pūrṇatvaṃ ca saguṇasya kiṃ na syāt / maivam / saguṇasya svāpyayānupapattistāvadbhāṣya evoktā / pūrṇatvānupapattimāha kathamiti // kathaṃ māyāvyavacchinnaḥ pūrṇo mukhyatayā bhavet
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.