यदि परः प्रतिवाद्यादिजीवान्न पश्यति, पश्यन्वा न सन्तीति पश्यति, तदा किमित्युन्मत्तवद्ववदेत् । न कथायां प्रविशेत् । न शास्त्रं विरचयेद्वयाकुर्याद्वा । अन्यथोन्मत्तवन्नायं लौकिको नापि परीक्षक इत्युपेक्षणीयः स्यात् । कुतो न वदेत् । येन वदन्तुन्मत्तपदवीमासादयेदित्यत आह पराभाव इति ॥ *४,५९३* पराभावे हि वाग् व्यर्था ॥।
yadi paraḥ prativādyādijīvānna paśyati, paśyanvā na santīti paśyati, tadā kimityunmattavadvavadet / na kathāyāṃ praviśet / na śāstraṃ viracayedvayākuryādvā / anyathonmattavannāyaṃ laukiko nāpi parīkṣaka ityupekṣaṇīyaḥ syāt / kuto na vadet / yena vadantunmattapadavīmāsādayedityata āha parābhāva iti // *4,593* parābhāve hi vāg vyarthā ...
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.