अस्तीत्युच्यत इति शेषः । केयं निषिद्धता नाम । अकर्तव्यतया श्रुत्युक्तत्वमिति चेत् । केयमकर्तव्यतापि करणानर्हता वा कर्तुरनिष्यहेतुता वा । नाद्यः । ब्रह्महिंसाया अपि क्रियमाणत्वात् । द्वितीये ऽपि किं साक्षादनिष्यसाधनत्वं परम्परया वा । नाद्यः । हिंसानन्तरमेव दुःखोत्पादादर्शनात् । द्वितीये तु पापसाधनतयोक्तत्वमुपाधिरित्युक्तं स्यात् । एवंचात्राप्युपाधिसद्भावादविशेष एवेति परिहरति अदुःखित्वेनेति ॥ अदुःखित्वेन चानुक्तिः कथं नोपाधितां व्रजेत्
astītyucyata iti śeṣaḥ / keyaṃ niṣiddhatā nāma / akartavyatayā śrutyuktatvamiti cet / keyamakartavyatāpi karaṇānarhatā vā karturaniṣyahetutā vā / nādyaḥ / brahmahiṃsāyā api kriyamāṇatvāt / dvitīye 'pi kiṃ sākṣādaniṣyasādhanatvaṃ paramparayā vā / nādyaḥ / hiṃsānantarameva duḥkhotpādādarśanāt / dvitīye tu pāpasādhanatayoktatvamupādhirityuktaṃ syāt / evaṃcātrāpyupādhisadbhāvādaviśeṣa eveti pariharati aduḥkhitveneti // aduḥkhitvena cānuktiḥ kathaṃ nopādhitāṃ vrajet
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.