आनुकूल्यं निरुपाधिप्रियत्वमानन्दस्य । बोधात्मकत्वं ज्ञानस्येत्यादि । अपरमल्पत्वास्थिरत्वादि । आनुकूल्यादेः प्रवृत्तिनिमित्तस्य सत्त्वात्तदाश्रयेण व्युत्पत्तेरपि सम्भवादानन्दादिशब्दप्रवृत्त्युपपत्तावनुमानमप्रयोजकमित्युक्तं भवति । ननु विलक्षणेष्वानन्दादिषु विलक्षणा एव शब्दाः कुतो न प्रयुज्यन्ते । तथा सति तत्र बुद्धिप्रवेशाभावप्रसङ्गात् । अल्पत्वादिसादृश्यं कुतो नेत्यत आह पूर्णत्वादीति ॥ पूर्णत्वादि महत् तेषां वैलक्षण्यं श्रुतौ श्रुतम् पूर्णे ऽशेषनियन्ता च सुखादुतम एककलः
ānukūlyaṃ nirupādhipriyatvamānandasya / bodhātmakatvaṃ jñānasyetyādi / aparamalpatvāsthiratvādi / ānukūlyādeḥ pravṛttinimittasya sattvāttadāśrayeṇa vyutpatterapi sambhavādānandādiśabdapravṛttyupapattāvanumānamaprayojakamityuktaṃ bhavati / nanu vilakṣaṇeṣvānandādiṣu vilakṣaṇā eva śabdāḥ kuto na prayujyante / tathā sati tatra buddhipraveśābhāvaprasaṅgāt / alpatvādisādṛśyaṃ kuto netyata āha pūrṇatvādīti // pūrṇatvādi mahat teṣāṃ vailakṣaṇyaṃ śrutau śrutam pūrṇe 'śeṣaniyantā ca sukhādutama ekakalaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.