श्रुतावितिशब्द आद्यर्थः । तेन वासनाया अपि मनोविकारत्वं लभ्यते । इति त्विति सम्बन्धः । इति श्रुतिश्चशब्दादन्या चाह प्रज्ञादेर्मनोविकारत्वम् । अञ्जसा स्पष्टम् । एतेनात्मकार्यत्वं वदन्तो निरस्ता भवन्ति । बाह्यार्थज्ञानस्य तदानीमभावादसतश्चोपादानत्वानुपपत्तेः मुख्यार्थत्यागः । यदि च वासनामात्रमिति मुख्य एव प्रयोगः क्रियेत तदेश्वरप्रज्ञा न सङ्गृहीता स्यात्पृथगुभयग्रहणे च गौरवं स्यात् । अतो मुख्यामुख्यविवक्षयोभयस्य लाघवेन ग्रहणाय मायामात्रमित्युक्तम् । अत एव मायैव मायामात्रमिति न व्याख्यातम् । सन्ध्यस्य निमित्तकारणभूतयेश्वरप्रज्ञया तादात्म्याभावात् । *९,३४०* ननु प्रज्ञावासनयोरस्ति कार्यकारणभावः सम्बन्धः । स एव लक्षणाबीजमस्तु । किं द्वयोर्मनःकार्यत्ववर्णनेनेत्यत आह चिदिति ॥ चिदचिन्मिश्रमेवैतन्मनो यावच्च संसृतिः । तेनावस्था इमाः सर्वा जीवः पश्यति सर्वदा
śrutāvitiśabda ādyarthaḥ / tena vāsanāyā api manovikāratvaṃ labhyate / iti tviti sambandhaḥ / iti śrutiścaśabdādanyā cāha prajñādermanovikāratvam / añjasā spaṣṭam / etenātmakāryatvaṃ vadanto nirastā bhavanti / bāhyārthajñānasya tadānīmabhāvādasataścopādānatvānupapatteḥ mukhyārthatyāgaḥ / yadi ca vāsanāmātramiti mukhya eva prayogaḥ kriyeta tadeśvaraprajñā na saṅgṛhītā syātpṛthagubhayagrahaṇe ca gauravaṃ syāt / ato mukhyāmukhyavivakṣayobhayasya lāghavena grahaṇāya māyāmātramityuktam / ata eva māyaiva māyāmātramiti na vyākhyātam / sandhyasya nimittakāraṇabhūtayeśvaraprajñayā tādātmyābhāvāt / *9,340* nanu prajñāvāsanayorasti kāryakāraṇabhāvaḥ sambandhaḥ / sa eva lakṣaṇābījamastu / kiṃ dvayormanaḥkāryatvavarṇanenetyata āha ciditi // cidacinmiśramevaitanmano yāvacca saṃsṛtiḥ / tenāvasthā imāḥ sarvā jīvaḥ paśyati sarvadā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.