प्रकृतेरन्तःकरणादिरूपायाः पुरुषस्य स्वात्मनः विवेकः स्वरूपतो धर्मतश्च भेददर्शनं साङ्खयाः प्राहुः । दूषयति न चेति ॥ *१०,२७३* एतस्मिंश्चार्थे मानं नास्ति । कथं नास्ति । "य एनं वेत्ति पुरुषं प्रकृतिं च गुणैः सह । सर्वथा वर्तमानो ऽपि न स भूयो ऽभिजायते । क्षेत्रक्षेत्रज्ञायोरेवमन्तरं ज्ञानचक्षुषा । भूतप्रकृतिमोक्षं च ये विदुर्यान्ति ते परम्ऽ; इत्याद्यागमानां सत्त्वादित्यत उक्तम् ईशाप्रसादत इति ॥ ॥। न चैतस्मिन् मानमीशाप्रसादतः
prakṛterantaḥkaraṇādirūpāyāḥ puruṣasya svātmanaḥ vivekaḥ svarūpato dharmataśca bhedadarśanaṃ sāṅkhayāḥ prāhuḥ / dūṣayati na ceti // *10,273* etasmiṃścārthe mānaṃ nāsti / kathaṃ nāsti / "ya enaṃ vetti puruṣaṃ prakṛtiṃ ca guṇaiḥ saha / sarvathā vartamāno 'pi na sa bhūyo 'bhijāyate / kṣetrakṣetrajñāyorevamantaraṃ jñānacakṣuṣā / bhūtaprakṛtimokṣaṃ ca ye viduryānti te param'; ityādyāgamānāṃ sattvādityata uktam īśāprasādata iti // ... na caitasmin mānamīśāprasādataḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.