यद्यदा ज्ञानस्यैव विशेषः स्नेहादिसाहित्यलक्षणो धर्मो भवति तदा स पिण्डो भक्तिरित्यभिधीयते । एतदुक्तं भवति । ज्ञानं स्नेहश्च भक्तेरंशौ । तत्रैकेनांशेनांशान्तरस्योपलक्षणम् । तथाचाहजल्लक्षणया भक्तिरेव सिध्यतीति । एकदेशान्तरेणैकदेशान्तरस्योपलक्षणे दृष्टान्तमाह परोक्षत्वेति ॥ परोक्षत्वापरोक्षत्वे विशेषौ ज्ञानगौ यथा यथा ज्ञानस्य परोक्षत्वापरोक्षत्वलक्षणौ द्वौ धर्मौ । तत्र तमेवं विद्वानिति परोक्षज्ञानस्य मोक्षसाधनत्वे ऽभिहिते परोक्षत्वेनापरोक्षत्वं लक्ष्यत इत्यर्थः । दार्ष्यान्तिकं दशर्यति स्नेहयोगो ऽपीति ॥ स्नेहयोगो ऽपि तद्वत् स्याद् विशेषो ज्ञानगोचरः
yadyadā jñānasyaiva viśeṣaḥ snehādisāhityalakṣaṇo dharmo bhavati tadā sa piṇḍo bhaktirityabhidhīyate / etaduktaṃ bhavati / jñānaṃ snehaśca bhakteraṃśau / tatraikenāṃśenāṃśāntarasyopalakṣaṇam / tathācāhajallakṣaṇayā bhaktireva sidhyatīti / ekadeśāntareṇaikadeśāntarasyopalakṣaṇe dṛṣṭāntamāha parokṣatveti // parokṣatvāparokṣatve viśeṣau jñānagau yathā yathā jñānasya parokṣatvāparokṣatvalakṣaṇau dvau dharmau / tatra tamevaṃ vidvāniti parokṣajñānasya mokṣasādhanatve 'bhihite parokṣatvenāparokṣatvaṃ lakṣyata ityarthaḥ / dārṣyāntikaṃ daśaryati snehayogo 'pīti // snehayogo 'pi tadvat syād viśeṣo jñānagocaraḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.