अपरीक्षका एव मायावादिप्रभृतयो विना बाधकेन मुख्यार्थं त्यजन्ति । वाच्यार्थपरमेश्वरपरित्यागेन निर्गुणलक्षणाङ्गीकारात् । नतु न्यायविद इति । अपापत्वमदुःखत्वं चावृजिनत्वमिहोदितम् एवमकामहतत्वस्यामुक्तेष्वसम्भवमभिधायावृजिनत्वस्याप्यभिधास्यन्नवृजिनत्वं तावद्वयाख्याति अपापत्वमिति ॥ इहोदितमवृजिनत्वं तावदपापत्वमदुःखत्वं चेति योजना । कुत एतदित्यत आह अप्रियमिति ॥ अप्रियं वृजिनं दुःखमकं तोद इतीयर्ते
aparīkṣakā eva māyāvādiprabhṛtayo vinā bādhakena mukhyārthaṃ tyajanti / vācyārthaparameśvaraparityāgena nirguṇalakṣaṇāṅgīkārāt / natu nyāyavida iti / apāpatvamaduḥkhatvaṃ cāvṛjinatvamihoditam evamakāmahatatvasyāmukteṣvasambhavamabhidhāyāvṛjinatvasyāpyabhidhāsyannavṛjinatvaṃ tāvadvayākhyāti apāpatvamiti // ihoditamavṛjinatvaṃ tāvadapāpatvamaduḥkhatvaṃ ceti yojanā / kuta etadityata āha apriyamiti // apriyaṃ vṛjinaṃ duḥkhamakaṃ toda itīyarte
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.