दुःखमप्रियमित्यादिशब्दैरीर्यत इति सम्बन्धः । तत्कारणत्वाद् दुःखकारणत्वात् । दधित्रपुसं प्रत्यक्षो ज्वर इति यथा । एतेन वृजिनशब्दो दुःखे मुख्यः । पापे तादर्थ्यात्ताच्छब्द्यमित्युक्तं भवति । अत एव वाशब्दः । नामार्थो वृजिननामार्थः । वृजिनशब्दस्य दुःखाद्यर्थत्वे ऽवृजिनशब्दस्यादुःखाद्यर्थत्वं सिद्धमेवेति भावः । *११,४९* ततः किं यद्यपापत्वादिकमवृजिनशब्दार्थ इत्यत आह अपापत्वं चेति ॥ अपापत्वं च नैवास्ति यावत्संसारमस्य हि । आरब्धपापमस्त्येव दुःखं च ज्ञानिनो ऽपि हि
duḥkhamapriyamityādiśabdairīryata iti sambandhaḥ / tatkāraṇatvād duḥkhakāraṇatvāt / dadhitrapusaṃ pratyakṣo jvara iti yathā / etena vṛjinaśabdo duḥkhe mukhyaḥ / pāpe tādarthyāttācchabdyamityuktaṃ bhavati / ata eva vāśabdaḥ / nāmārtho vṛjinanāmārthaḥ / vṛjinaśabdasya duḥkhādyarthatve 'vṛjinaśabdasyāduḥkhādyarthatvaṃ siddhameveti bhāvaḥ / *11,49* tataḥ kiṃ yadyapāpatvādikamavṛjinaśabdārtha ityata āha apāpatvaṃ ceti // apāpatvaṃ ca naivāsti yāvatsaṃsāramasya hi / ārabdhapāpamastyeva duḥkhaṃ ca jñānino 'pi hi
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.