तत्त्वस्येति शेषः । उभयोर्मायावादिशून्यवादिनोर्मतः सम्मतः । सत्यत्वमपि शून्यवादिनाङ्गीक्रियत इत्याशयेन शून्यं नामासत्तस्य सत्त्वं कथमित्यत आह नहीति ॥ न हि सत्प्रतियोगित्वं शून्यत्वं तेन चेष्यते सत्प्रतियोगित्वं सद्विरोधित्वमसत्त्वम् । तेन च शून्यवादिनापि । निर्विशेषत्वाभिप्रायेण शून्यमित्युच्यते नासत्त्वाभिप्रायेण । तत्त्वमित्यङ्गीकारादिति भावः । आनन्दतापि शून्यवादिना अभ्युपगम्यत इति वक्तुं मायावाद्यभ्युपगतानन्दतां तावदनुवदति नचेति ॥ न च दुःखविरोधित्वादन्या ह्यानन्दतेष्यते
tattvasyeti śeṣaḥ / ubhayormāyāvādiśūnyavādinormataḥ sammataḥ / satyatvamapi śūnyavādināṅgīkriyata ityāśayena śūnyaṃ nāmāsattasya sattvaṃ kathamityata āha nahīti // na hi satpratiyogitvaṃ śūnyatvaṃ tena ceṣyate satpratiyogitvaṃ sadvirodhitvamasattvam / tena ca śūnyavādināpi / nirviśeṣatvābhiprāyeṇa śūnyamityucyate nāsattvābhiprāyeṇa / tattvamityaṅgīkārāditi bhāvaḥ / ānandatāpi śūnyavādinā abhyupagamyata iti vaktuṃ māyāvādyabhyupagatānandatāṃ tāvadanuvadati naceti // na ca duḥkhavirodhitvādanyā hyānandateṣyate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.