क्अ इ,३२०।१६-२१ रो इइ,३६६-३६७ अर्थग्रहणम् किमर्थम् न तसौ मतौ इति एव उच्येत । तसौ मतौ इति इयति उच्यमाने इहैव स्यात् पयस्वान् यशस्वान् । इह न स्यात् पयस्वी यशस्वी । अर्थग्रहणे पुनः क्रियमाणे मतुपि च सिद्धम् भवति यः च न्यः तेन समानार्थः तस्मिन् च । यदि अर्थग्रहणम् क्रियते पयस्वान् यशस्वान् अत्र न प्राप्नोति । किम् कारणम् । न हि मतुप् मत्वर्थे वर्तते । मतुप् अपि मत्वर्थे वर्तते । तत् यथा देवदत्तशालायाम् ब्राह्मणा आनीयन्ताम् इति उक्ते यदि देवदत्तः पि ब्राह्मणः भवति सः अपि आनीयते ।
KA I,320.16-21 Ro II,366-367 arthagrahaṇam kimartham na tasau matau iti eva ucyeta . tasau matau iti iyati ucyamāne ihaiva syāt payasvān yaśasvān . iha na syāt payasvī yaśasvī . arthagrahaṇe punaḥ kriyamāṇe matupi ca siddham bhavati yaḥ ca nyaḥ tena samānārthaḥ tasmin ca . yadi arthagrahaṇam kriyate payasvān yaśasvān atra na prāpnoti . kim kāraṇam . na hi matup matvarthe vartate . matup api matvarthe vartate . tat yathā devadattaśālāyām brāhmaṇā ānīyantām iti ukte yadi devadattaḥ pi brāhmaṇaḥ bhavati saḥ api ānīyate .
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.