"सूप्तिङन्तम्"इत्यन्तग्रहणमस्यां ज्ञापकम्। न च प्रत्यययोः पदसंज्ञायामपि प्रत्ययग्रहणपरिभाषया तदन्तग्रहणाभावात् ज्ञापिते ऽपि फलाभाव इति वाच्यम्, पदसंज्ञायाः ऽस्वादिषुऽ इति विषये प्रकृति निष्टतया पदग्रहणस्य प्रत्ययमात्रग्रहणत्वाभावात्।"सुप्तिङन्तम्"इति सूत्रे भाष्ये स्पष्टा ॥ ननु ऽअवतप्ते नकुलस्थितम्ऽ इत्यादौ नकुलस्थित शब्दस्य क्तान्तत्वाभावात् समासो न स्यादत आह:- कृद्ग्रहणे गतिकारकपूर्वस्यापि ग्रहणम्
"sūptiṅantam"ityantagrahaṇamasyāṃ jñāpakam/ na ca pratyayayoḥ padasaṃjñāyāmapi pratyayagrahaṇaparibhāṣayā tadantagrahaṇābhāvāt jñāpite 'pi phalābhāva iti vācyam, padasaṃjñāyāḥ 'svādiṣu' iti viṣaye prakṛti niṣṭatayā padagrahaṇasya pratyayamātragrahaṇatvābhāvāt/"suptiṅantam"iti sūtre bhāṣye spaṣṭā // nanu 'avatapte nakulasthitam' ityādau nakulasthita śabdasya ktāntatvābhāvāt samāso na syādata āha:- kṛdgrahaṇe gatikārakapūrvasyāpi grahaṇam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.