पदमङ्गं च विशेष्यं विशेषणेन च तदन्त विधिः। तेन ऽइष्टकचितम्, पक्वेष्टकचितम्ऽ इत्यादौ "इष्टकेषीकामालानां चित"इति ह्रस्वः, ऽमहान्, परममहान्, परमातिमहान्ऽ इत्यादौ"सान्तमहतः"इति दीर्गश्च सिद्धः। अत एव ऽतदुत्तरपदस्यऽ इति पाठो ऽयुक्त इति भाष्ये स्पष्टम्। अत्र पदशब्देनोत्तरपदाधिकारः, केवलपदाधिकारश्च। "पादस्य पदाज्याति"इत्यत्र न तदन्तग्रहणम्, लक्ष्यानुरोधादिति सर्वम्,"येन विधिः"इत्यत्र भाष्ये स्पष्टम्॥ नन्वेवम् ऽअस्यापत्यमिःऽ इत्यादावदन्तप्रातिपदिकाभावादिञ् न स्यात्, अत आह :- व्यपदेशिवदेकस्मिन्
padamaṅgaṃ ca viśeṣyaṃ viśeṣaṇena ca tadanta vidhiḥ/ tena 'iṣṭakacitam, pakveṣṭakacitam' ityādau "iṣṭakeṣīkāmālānāṃ cita"iti hrasvaḥ, 'mahān, paramamahān, paramātimahān' ityādau"sāntamahataḥ"iti dīrgaśca siddhaḥ/ ata eva 'taduttarapadasya' iti pāṭho 'yukta iti bhāṣye spaṣṭam/ atra padaśabdenottarapadādhikāraḥ, kevalapadādhikāraśca/ "pādasya padājyāti"ityatra na tadantagrahaṇam, lakṣyānurodhāditi sarvam,"yena vidhiḥ"ityatra bhāṣye spaṣṭam// nanvevam 'asyāpatyamiḥ' ityādāvadantaprātipadikābhāvādiñ na syāt, ata āha :- vyapadeśivadekasmin
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.