अथ खलु भगवान् अपि शाक्यमुनिस् तथागत एवम् आह । वर्तिं मेरुप्रमाणां पुरत इह मुने गन्धतैलावसिक्तां दीपस्योज्ज्वाल्य भक्त्या विकसितवदनो धारयेत् कल्पकोट्यः । यः कश्चित् पुण्यकामो निवरणतनुतां प्रार्थयन् यस् त्व् इहान्यः सूत्रं प्रक्षीणकालेषु सदसि कथयेत् पुण्यम् अस्माद् विशिष्टम्
atha khalu bhagavān api śākyamunis tathāgata evam āha / vartiṃ merupramāṇāṃ purata iha mune gandhatailāvasiktāṃ dīpasyojjvālya bhaktyā vikasitavadano dhārayet kalpakoṭyaḥ / yaḥ kaścit puṇyakāmo nivaraṇatanutāṃ prārthayan yas tv ihānyaḥ sūtraṃ prakṣīṇakāleṣu sadasi kathayet puṇyam asmād viśiṣṭam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.