कृष्णः - सखे! साधु लक्षितम् । असौ व्यस्तन्यासा विशदयति माला विवशतां विभक्तेयं चर्चा नयन-जल-वृष्टिं कथयति । करोत्कम्पं तस्या वदति तिलकं कुञ्चितम् इदं कृशाङ्ग्याः प्रेमाणं वरिवसितम् एव प्रथयति ॥ (७।३२) अत्रानुराग-साधनाय विवशत्वादि-हेथेतूनां कथनाद् अयं हेतुः । अथ प्राप्तिः - एक-देश-विलोकेन प्राप्तिः शेषाभियोजनम्
kṛṣṇaḥ - sakhe! sādhu lakṣitam | asau vyastanyāsā viśadayati mālā vivaśatāṃ vibhakteyaṃ carcā nayana-jala-vṛṣṭiṃ kathayati | karotkampaṃ tasyā vadati tilakaṃ kuñcitam idaṃ kṛśāṅgyāḥ premāṇaṃ varivasitam eva prathayati || (7.32) atrānurāga-sādhanāya vivaśatvādi-hethetūnāṃ kathanād ayaṃ hetuḥ | atha prāptiḥ - eka-deśa-vilokena prāptiḥ śeṣābhiyojanam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.