यथा नवमे - कृष्णः (विमृश्य) अथवा - धीरः प्रकृत्यापि जनः कदाचिद् धत्ते विकारं समयानुरोधात् । क्षान्तिं हि मुक्त्वा बलवच् चलन्ती सर्वंसहा भूर् अपि भूरि दृष्टा ॥ (९।२०) अत्र धीरेऽपि जने विकार-सद्-भावे साध्ये तत्-साधकस्य चलन-रूप-विकारस्य हेतोः सर्वंसहायां भुवि दर्शितत्वाद् दृष्टान्तः । अथाभिप्रायः - अभिप्रायस् त्व् अभूतार्थो हृद्यः साम्येन कल्पितः । अभिप्रायं परे प्राहुर् ममतां हृद्य् अवस्तुनि
yathā navame - kṛṣṇaḥ (vimṛśya) athavā - dhīraḥ prakṛtyāpi janaḥ kadācid dhatte vikāraṃ samayānurodhāt | kṣāntiṃ hi muktvā balavac calantī sarvaṃsahā bhūr api bhūri dṛṣṭā || (9.20) atra dhīre'pi jane vikāra-sad-bhāve sādhye tat-sādhakasya calana-rūpa-vikārasya hetoḥ sarvaṃsahāyāṃ bhuvi darśitatvād dṛṣṭāntaḥ | athābhiprāyaḥ - abhiprāyas tv abhūtārtho hṛdyaḥ sāmyena kalpitaḥ | abhiprāyaṃ pare prāhur mamatāṃ hṛdy avastuni
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.