यथा द्वितीये, कृष्णः (पुरो राधां पश्यन्न् अपवार्य) - विहार सुरदीर्घिका मम मनः-करीन्द्रस्य या विलोचन-चकोरयोः शरद्-अमन्द-चन्द्र-प्रभा । उरोम्बर-तटस्य चाभरण-चारु-तारावली मयोन्नत-मनोरथैर् इयम् अलम्बि सा राधिका ॥ २।१० ॥ अत्र सुर-दीर्घिका-शब्दैः राधा-संशब्दनं गुण-कीर्तनम् । अथ गर्हणम् - यत्र सङ्कीर्तयन् दोषान् गुणम् अर्थेन दर्शयेत् । गुणान् वा कीर्तयन् दोषं दर्शयेद् गर्हणं हि तत्
yathā dvitīye, kṛṣṇaḥ (puro rādhāṃ paśyann apavārya) - vihāra suradīrghikā mama manaḥ-karīndrasya yā vilocana-cakorayoḥ śarad-amanda-candra-prabhā | urombara-taṭasya cābharaṇa-cāru-tārāvalī mayonnata-manorathair iyam alambi sā rādhikā || 2.10 || atra sura-dīrghikā-śabdaiḥ rādhā-saṃśabdanaṃ guṇa-kīrtanam | atha garhaṇam - yatra saṅkīrtayan doṣān guṇam arthena darśayet | guṇān vā kīrtayan doṣaṃ darśayed garhaṇaṃ hi tat
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.