यथा तत्रैव - कुन्दलता - राहे, अक्खलिदं तुम्ह सदीब्बदं, ता अलं सअं विक्खाबिदेण । [राधे, जाने सस्खलितं तव सती-व्रतं, तद् अलं स्वयं विख्यापितेन । ] विशाखा - (स-प्रणयाभ्यसूयम्) कुन्दलदे! का क्खु अबरा तुमं बिअ वंसीए तिण्णि-सञ्झं आअड्ढीअदि ? [राधे, का खल्व् अपरा त्वाम् इव वंश्या त्रिसन्ध्यम् आकृष्यते ।] कुन्दलता (सनर्म-स्मितं, संस्कृतेन) - ददामि सदयं सदा विशद-बुद्धि-राशीः-शतं भवादृशि पतिव्रता-व्रतम् अखण्डितं तिष्ठतु । श्रुतैर् निखिल-माधुरी-परिणतेऽपि वेणु-ध्वनौ मनः सखि मनाग् अपि त्यजति वो न धैर्यं यथा ॥ (२।२०) अत्र कुन्दलतया राधादि-प्रेमस्योत्तेजनाद् भेदनाच् चात्मनस् ताभ्यो भेदः । अथ करणम् - प्रस्तुतार्थ-समारम्भं करणं परिचक्षते
yathā tatraiva - kundalatā - rāhe, akkhalidaṃ tumha sadībbadaṃ, tā alaṃ saaṃ vikkhābideṇa | [rādhe, jāne saskhalitaṃ tava satī-vrataṃ, tad alaṃ svayaṃ vikhyāpitena | ] viśākhā - (sa-praṇayābhyasūyam) kundalade! kā kkhu abarā tumaṃ bia vaṃsīe tiṇṇi-sañjhaṃ āaḍḍhīadi ? [rādhe, kā khalv aparā tvām iva vaṃśyā trisandhyam ākṛṣyate |] kundalatā (sanarma-smitaṃ, saṃskṛtena) - dadāmi sadayaṃ sadā viśada-buddhi-rāśīḥ-śataṃ bhavādṛśi pativratā-vratam akhaṇḍitaṃ tiṣṭhatu | śrutair nikhila-mādhurī-pariṇate'pi veṇu-dhvanau manaḥ sakhi manāg api tyajati vo na dhairyaṃ yathā || (2.20) atra kundalatayā rādhādi-premasyottejanād bhedanāc cātmanas tābhyo bhedaḥ | atha karaṇam - prastutārtha-samārambhaṃ karaṇaṃ paricakṣate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.