यथा तत्रैव - कृष्णः - सखे सत्यम् आशयैव कदर्थ्यमानोऽस्मि । यतः - नीरे मङ्क्षु-मिमङ्क्षुम् आर्त-मुखराम् उद्दिश्य चण्ड-द्युतेर् दूरान् मण्डलतः कृपातुरतया यत् प्रादुरासीत् तदा । हा धिग् वाग्-अमृतेन तेन जनितस् तस्याः पुनः सङ्गम- प्रत्याशाङ्कुर उच्चकैर् मम सखे स्वान्तं हठाद् विध्यति ॥१०॥ अत्र राधा-तिरोधानान् नष्टस्यानुराग-बीजस्य पुनः सूर्य-वचनेनानुस्मरणात् परिसर्पः । अथ विधुतम् - विधुतं कथितं दुःखम् अभीष्टार्थान् अवाप्तितः । अथवानुनयादीनां विधुतं स्यान् निराकृतिः
yathā tatraiva - kṛṣṇaḥ - sakhe satyam āśayaiva kadarthyamāno'smi | yataḥ - nīre maṅkṣu-mimaṅkṣum ārta-mukharām uddiśya caṇḍa-dyuter dūrān maṇḍalataḥ kṛpāturatayā yat prādurāsīt tadā | hā dhig vāg-amṛtena tena janitas tasyāḥ punaḥ saṅgama- pratyāśāṅkura uccakair mama sakhe svāntaṃ haṭhād vidhyati ||10|| atra rādhā-tirodhānān naṣṭasyānurāga-bījasya punaḥ sūrya-vacanenānusmaraṇāt parisarpaḥ | atha vidhutam - vidhutaṃ kathitaṃ duḥkham abhīṣṭārthān avāptitaḥ | athavānunayādīnāṃ vidhutaṃ syān nirākṛtiḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.