Library·Ṛgveda Saṃhitā·5·5.85
प्र सम्राजे बृहद् अर्चा गभीरम् ब्रह्म प्रियं वरुणाय श्रुताय । वि यो जघान शमितेव चर्मोपस्तिरे पृथिवीं सूर्याय ॥
pra samrāje bṛhad arcā gabhīram brahma priyaṃ varuṇāya śrutāya | vi yo jaghāna śamiteva carmopastire pṛthivīṃ sūryāya ||
Sing forth a hymn sublime and solemn, grateful to glorious. Varuna, imperial Ruler, Who hath struck out, like one who slays the victim, earth as a skin to spread in front of Surya.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
वनेषु व्य् अन्तरिक्षं ततान वाजम् अर्वत्सु पय उस्रियासु । हृत्सु क्रतुं वरुणो अप्स्व् अग्निं दिवि सूर्यम् अदधात् सोमम् अद्रौ ॥
vaneṣu vy antarikṣaṃ tatāna vājam arvatsu paya usriyāsu | hṛtsu kratuṃ varuṇo apsv agniṃ divi sūryam adadhāt somam adrau ||
In the tree-tops the air he hath extended, put milk in kine and vigorous speed in horses, Set intellect in hearts, fire in the waters, Surya in heaven and Soma on the mountain.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
नीचीनबारं वरुणः कवन्धम् प्र ससर्ज रोदसी अन्तरिक्षम् । तेन विश्वस्य भुवनस्य राजा यवं न वृष्टिर् व्य् उनत्ति भूम ॥
nīcīnabāraṃ varuṇaḥ kavandham pra sasarja rodasī antarikṣam | tena viśvasya bhuvanasya rājā yavaṃ na vṛṣṭir vy unatti bhūma ||
Varuna lets the big cask, opening downward, flow through the heaven and earth and air's mid-region. Therewith the universe's Sovran waters earth as the shower of rain bedews the barley.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
उनत्ति भूमिम् पृथिवीम् उत द्यां यदा दुग्धं वरुणो वष्ट्य् आद् इत् । सम् अभ्रेण वसत पर्वतासस् तविषीयन्तः श्रथयन्त वीराः ॥
unatti bhūmim pṛthivīm uta dyāṃ yadā dugdhaṃ varuṇo vaṣṭy ād it | sam abhreṇa vasata parvatāsas taviṣīyantaḥ śrathayanta vīrāḥ ||
When Varuna is fain for milk he moistens the sky, the land, and earth to her foundation. Then straight the mountains clothe them in the rain-cloud: the Heroes, putting forth their vigour, loose them.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
इमाम् ऊ ष्व् आसुरस्य श्रुतस्य महीम् मायां वरुणस्य प्र वोचम् । मानेनेव तस्थिवां अन्तरिक्षे वि यो ममे पृथिवीं सूर्येण ॥
imām ū ṣv āsurasya śrutasya mahīm māyāṃ varuṇasya pra vocam | māneneva tasthivāṃ antarikṣe vi yo mame pṛthivīṃ sūryeṇa ||
I will declare this mighty deed of magic, of glorious Varuna the Lord Immortal, Who standing in the firmament hath meted the earth out with the Sun as with a measure.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
इमाम् ऊ नु कवितमस्य मायाम् महीं देवस्य नकिर् आ दधर्ष । एकं यद् उद्ना न पृणन्त्य् एनीर् आसिञ्चन्तीर् अवनयः समुद्रम् ॥
imām ū nu kavitamasya māyām mahīṃ devasya nakir ā dadharṣa | ekaṃ yad udnā na pṛṇanty enīr āsiñcantīr avanayaḥ samudram ||
None, verily, hath ever let or hindered this the most wise God's mighty deed of magic, Whereby with all their flood, the lucid rivers fill not one sea wherein they pour their waters.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
अर्यम्यं वरुण मित्र्यं वा सखायं वा सदम् इद् भ्रातरं वा । वेशं वा नित्यं वरुणारणं वा यत् सीम् आगश् चकृमा शिश्रथस् तत् ॥
aryamyaṃ varuṇa mitryaṃ vā sakhāyaṃ vā sadam id bhrātaraṃ vā | veśaṃ vā nityaṃ varuṇāraṇaṃ vā yat sīm āgaś cakṛmā śiśrathas tat ||
If we have sinned against the man who loves us, have ever wronged a brother, friend, or comrade, The neighbour ever with us, or a stranger, O Varuna, remove from us the trespass.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
कितवासो यद् रिरिपुर् न दीवि यद् वा घा सत्यम् उत यन् न विद्म । सर्वा ता वि ष्य शिथिरेव देवाधा ते स्याम वरुण प्रियासः ॥
kitavāso yad riripur na dīvi yad vā ghā satyam uta yan na vidma | sarvā tā vi ṣya śithireva devādhā te syāma varuṇa priyāsaḥ ||
If we, as gamesters cheat at play, have cheated, done wrong unwittingly or sinned of purpose, Cast all these sins away like loosened fetters, and, Varuna let us be thine own beloved.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)