Ṛgveda Saṃhitā 6.44

यो रयिवो रयिन्तमो यो द्युम्नैर् द्युम्नवत्तमः । सोमः सुतः स इन्द्र ते ऽस्ति स्वधापते मदः ॥

yo rayivo rayintamo yo dyumnair dyumnavattamaḥ | somaḥ sutaḥ sa indra te 'sti svadhāpate madaḥ ||

यः शग्मस् तुविशग्म ते रायो दामा मतीनाम् । सोमः सुतः स इन्द्र ते ऽस्ति स्वधापते मदः ॥

yaḥ śagmas tuviśagma te rāyo dāmā matīnām | somaḥ sutaḥ sa indra te 'sti svadhāpate madaḥ ||

येन वृद्धो न शवसा तुरो न स्वाभिर् ऊतिभिः । सोमः सुतः स इन्द्र ते ऽस्ति स्वधापते मदः ॥

yena vṛddho na śavasā turo na svābhir ūtibhiḥ | somaḥ sutaḥ sa indra te 'sti svadhāpate madaḥ ||

त्यम् उ वो अप्रहणं गृणीषे शवसस् पतिम् । इन्द्रं विश्वासाहं नरम् मंहिष्ठं विश्वचर्षणिम् ॥

tyam u vo aprahaṇaṃ gṛṇīṣe śavasas patim | indraṃ viśvāsāhaṃ naram maṃhiṣṭhaṃ viśvacarṣaṇim ||

यं वर्धयन्तीद् गिरः पतिं तुरस्य राधसः । तम् इन् न्व् अस्य रोदसी देवी शुष्मं सपर्यतः ॥

yaṃ vardhayantīd giraḥ patiṃ turasya rādhasaḥ | tam in nv asya rodasī devī śuṣmaṃ saparyataḥ ||

तद् व उक्थस्य बर्हणेन्द्रायोपस्तृणीषणि । विपो न यस्योतयो वि यद् रोहन्ति सक्षितः ॥

tad va ukthasya barhaṇendrāyopastṛṇīṣaṇi | vipo na yasyotayo vi yad rohanti sakṣitaḥ ||

अविदद् दक्षम् मित्रो नवीयान् पपानो देवेभ्यो वस्यो अचैत् । ससवान् स्तौलाभिर् धौतरीभिर् उरुष्या पायुर् अभवत् सखिभ्यः ॥

avidad dakṣam mitro navīyān papāno devebhyo vasyo acait | sasavān staulābhir dhautarībhir uruṣyā pāyur abhavat sakhibhyaḥ ||

ऋतस्य पथि वेधा अपायि श्रिये मनांसि देवासो अक्रन् । दधानो नाम महो वचोभिर् वपुर् दृशये वेन्यो व्य् आवः ॥

ṛtasya pathi vedhā apāyi śriye manāṃsi devāso akran | dadhāno nāma maho vacobhir vapur dṛśaye venyo vy āvaḥ ||

द्युमत्तमं दक्षं धेह्य् अस्मे सेधा जनानाम् पूर्वीर् अरातीः । वर्षीयो वयः कृणुहि शचीभिर् धनस्य साताव् अस्मां अविड्ढि ॥

dyumattamaṃ dakṣaṃ dhehy asme sedhā janānām pūrvīr arātīḥ | varṣīyo vayaḥ kṛṇuhi śacībhir dhanasya sātāv asmāṃ aviḍḍhi ||

इन्द्र तुभ्यम् इन् मघवन्न् अभूम वयं दात्रे हरिवो मा वि वेनः । नकिर् आपिर् ददृशे मर्त्यत्रा किम् अङ्ग रध्रचोदनं त्वाहुः ॥

indra tubhyam in maghavann abhūma vayaṃ dātre harivo mā vi venaḥ | nakir āpir dadṛśe martyatrā kim aṅga radhracodanaṃ tvāhuḥ ||

मा जस्वने वृषभ नो ररीथा मा ते रेवतः सख्ये रिषाम । पूर्वीष् ट इन्द्र निष्षिधो जनेषु जह्य् असुष्वीन् प्र वृहापृणतः ॥

mā jasvane vṛṣabha no rarīthā mā te revataḥ sakhye riṣāma | pūrvīṣ ṭa indra niṣṣidho janeṣu jahy asuṣvīn pra vṛhāpṛṇataḥ ||

उद् अभ्राणीव स्तनयन्न् इयर्तीन्द्रो राधांस्य् अश्व्यानि गव्या । त्वम् असि प्रदिवः कारुधाया मा त्वादामान आ दभन् मघोनः ॥

ud abhrāṇīva stanayann iyartīndro rādhāṃsy aśvyāni gavyā | tvam asi pradivaḥ kārudhāyā mā tvādāmāna ā dabhan maghonaḥ ||

अध्वर्यो वीर प्र महे सुतानाम् इन्द्राय भर स ह्य् अस्य राजा । यः पूर्व्याभिर् उत नूतनाभिर् गीर्भिर् वावृधे गृणताम् ऋषीणाम् ॥

adhvaryo vīra pra mahe sutānām indrāya bhara sa hy asya rājā | yaḥ pūrvyābhir uta nūtanābhir gīrbhir vāvṛdhe gṛṇatām ṛṣīṇām ||

अस्य मदे पुरु वर्पांसि विद्वान् इन्द्रो वृत्राण्य् अप्रती जघान । तम् उ प्र होषि मधुमन्तम् अस्मै सोमं वीराय शिप्रिणे पिबध्यै ॥

asya made puru varpāṃsi vidvān indro vṛtrāṇy apratī jaghāna | tam u pra hoṣi madhumantam asmai somaṃ vīrāya śipriṇe pibadhyai ||

पाता सुतम् इन्द्रो अस्तु सोमं हन्ता वृत्रं वज्रेण मन्दसानः । गन्ता यज्ञम् परावतश् चिद् अच्छा वसुर् धीनाम् अविता कारुधायाः ॥

pātā sutam indro astu somaṃ hantā vṛtraṃ vajreṇa mandasānaḥ | gantā yajñam parāvataś cid acchā vasur dhīnām avitā kārudhāyāḥ ||

इदं त्यत् पात्रम् इन्द्रपानम् इन्द्रस्य प्रियम् अमृतम् अपायि । मत्सद् यथा सौमनसाय देवं व्य् अस्मद् द्वेषो युयवद् व्य् अंहः ॥

idaṃ tyat pātram indrapānam indrasya priyam amṛtam apāyi | matsad yathā saumanasāya devaṃ vy asmad dveṣo yuyavad vy aṃhaḥ ||

एना मन्दानो जहि शूर शत्रूञ् जामिम् अजामिम् मघवन्न् अमित्रान् । अभिषेणां अभ्य् आदेदिशानान् पराच इन्द्र प्र मृणा जही च ॥

enā mandāno jahi śūra śatrūñ jāmim ajāmim maghavann amitrān | abhiṣeṇāṃ abhy ādediśānān parāca indra pra mṛṇā jahī ca ||

आसु ष्मा णो मघवन्न् इन्द्र पृत्स्व् अस्मभ्यम् महि वरिवः सुगं कः । अपां तोकस्य तनयस्य जेष इन्द्र सूरीन् कृणुहि स्मा नो अर्धम् ॥

āsu ṣmā ṇo maghavann indra pṛtsv asmabhyam mahi varivaḥ sugaṃ kaḥ | apāṃ tokasya tanayasya jeṣa indra sūrīn kṛṇuhi smā no ardham ||

आ त्वा हरयो वृषणो युजाना वृषरथासो वृषरश्मयो ऽत्याः । अस्मत्राञ्चो वृषणो वज्रवाहो वृष्णे मदाय सुयुजो वहन्तु ॥

ā tvā harayo vṛṣaṇo yujānā vṛṣarathāso vṛṣaraśmayo 'tyāḥ | asmatrāñco vṛṣaṇo vajravāho vṛṣṇe madāya suyujo vahantu ||

आ ते वृषन् वृषणो द्रोणम् अस्थुर् घृतप्रुषो नोर्मयो मदन्तः । इन्द्र प्र तुभ्यं वृषभिः सुतानां वृष्णे भरन्ति वृषभाय सोमम् ॥

ā te vṛṣan vṛṣaṇo droṇam asthur ghṛtapruṣo normayo madantaḥ | indra pra tubhyaṃ vṛṣabhiḥ sutānāṃ vṛṣṇe bharanti vṛṣabhāya somam ||

वृषासि दिवो वृषभः पृथिव्या वृषा सिन्धूनां वृषभ स्तियानाम् । वृष्णे त इन्दुर् वृषभ पीपाय स्वादू रसो मधुपेयो वराय ॥

vṛṣāsi divo vṛṣabhaḥ pṛthivyā vṛṣā sindhūnāṃ vṛṣabha stiyānām | vṛṣṇe ta indur vṛṣabha pīpāya svādū raso madhupeyo varāya ||

अयं देवः सहसा जायमान इन्द्रेण युजा पणिम् अस्तभायत् । अयं स्वस्य पितुर् आयुधानीन्दुर् अमुष्णाद् अशिवस्य मायाः ॥

ayaṃ devaḥ sahasā jāyamāna indreṇa yujā paṇim astabhāyat | ayaṃ svasya pitur āyudhānīndur amuṣṇād aśivasya māyāḥ ||

अयम् अकृणोद् उषसः सुपत्नीर् अयं सूर्ये अदधाज् ज्योतिर् अन्तः । अयं त्रिधातु दिवि रोचनेषु त्रितेषु विन्दद् अमृतं निगूळ्हम् ॥

ayam akṛṇod uṣasaḥ supatnīr ayaṃ sūrye adadhāj jyotir antaḥ | ayaṃ tridhātu divi rocaneṣu triteṣu vindad amṛtaṃ nigūḷham ||

अयं द्यावापृथिवी वि ष्कभायद् अयं रथम् अयुनक् सप्तरश्मिम् । अयं गोषु शच्या पक्वम् अन्तः सोमो दाधार दशयन्त्रम् उत्सम् ॥

ayaṃ dyāvāpṛthivī vi ṣkabhāyad ayaṃ ratham ayunak saptaraśmim | ayaṃ goṣu śacyā pakvam antaḥ somo dādhāra daśayantram utsam ||