Library·Ṛgveda Saṃhitā·7·7.63
उद् व् एति सुभगो विश्वचक्षाः साधारणः सूर्यो मानुषाणाम् । चक्षुर् मित्रस्य वरुणस्य देवश् चर्मेव यः समविव्यक् तमांसि ॥
ud v eti subhago viśvacakṣāḥ sādhāraṇaḥ sūryo mānuṣāṇām | cakṣur mitrasya varuṇasya devaś carmeva yaḥ samavivyak tamāṃsi ||
Common to all mankind, auspicious Surya, he who beholdeth all, is mounting upward; The God, the eye of Varuna and Mitra, who rolled up darkness like a piece of leather.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
उद् व् एति प्रसवीता जनानाम् महान् केतुर् अर्णवः सूर्यस्य । समानं चक्रम् पर्याविवृत्सन् यद् एतशो वहति धूर्षु युक्तः ॥
ud v eti prasavītā janānām mahān ketur arṇavaḥ sūryasya | samānaṃ cakram paryāvivṛtsan yad etaśo vahati dhūrṣu yuktaḥ ||
Surya's great ensign, restless as the billow, that urgeth men to action, is advancing: Onward he still would roll the wheel well-rounded, which Etasa, harnessed to the car-pole, moveth.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
विभ्राजमान उषसाम् उपस्थाद् रेभैर् उद् एत्य् अनुमद्यमानः । एष मे देवः सविता चच्छन्द यः समानं न प्रमिनाति धाम ॥
vibhrājamāna uṣasām upasthād rebhair ud ety anumadyamānaḥ | eṣa me devaḥ savitā cacchanda yaḥ samānaṃ na pramināti dhāma ||
Refulgent from the bosom of the Mornings, he in Whom singers take delight ascendeth. This Savitar, God, is my chief joy and pleasure, who breaketh not the universal statute.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
दिवो रुक्म उरुचक्षा उद् एति दूरेअर्थस् तरणिर् भ्राजमानः । नूनं जनाः सूर्येण प्रसूता अयन्न् अर्थानि कृणवन्न् अपांसि ॥
divo rukma urucakṣā ud eti dūrearthas taraṇir bhrājamānaḥ | nūnaṃ janāḥ sūryeṇa prasūtā ayann arthāni kṛṇavann apāṃsi ||
Golden, far-seeing, from the heaven he riseth: far is his goal, he hasteth on resplendent. Men, verily, inspirited by Surya speed to their aims and do the work assigned them.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
यत्रा चक्रुर् अमृता गातुम् अस्मै श्येनो न दीयन्न् अन्व् एति पाथः । प्रति वां सूर उदिते विधेम नमोभिर् मित्रावरुणोत हव्यैः ॥
yatrā cakrur amṛtā gātum asmai śyeno na dīyann anv eti pāthaḥ | prati vāṃ sūra udite vidhema namobhir mitrāvaruṇota havyaiḥ ||
Where the immortals have prepared his pathway he flieth through the region like a falcon. With homage and oblations will we serve you, O Mitra-Varuna, when the Sun hath risen.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
नू मित्रो वरुणो अर्यमा नस् त्मने तोकाय वरिवो दधन्तु । सुगा नो विश्वा सुपथानि सन्तु यूयम् पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
nū mitro varuṇo aryamā nas tmane tokāya varivo dadhantu | sugā no viśvā supathāni santu yūyam pāta svastibhiḥ sadā naḥ ||
Now Mitra, Varuna, Aryaman vouchsafe us freedom and room, for us and for our children. May we find paths all fair and good to travel. Preserve us evermore, ye Gods, with blessings.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)