Ṛgveda Saṃhitā 8.1

मा चिद् अन्यद् वि शंसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रम् इत् स्तोता वृषणं सचा सुते मुहुर् उक्था च शंसत ॥

mā cid anyad vi śaṃsata sakhāyo mā riṣaṇyata | indram it stotā vṛṣaṇaṃ sacā sute muhur ukthā ca śaṃsata ||

अवक्रक्षिणं वृषभं यथाजुरं गां न चर्षणीसहम् । विद्वेषणं संवननोभयङ्करम् मंहिष्ठम् उभयाविनम् ॥

avakrakṣiṇaṃ vṛṣabhaṃ yathājuraṃ gāṃ na carṣaṇīsaham | vidveṣaṇaṃ saṃvananobhayaṅkaram maṃhiṣṭham ubhayāvinam ||

यच् चिद् धि त्वा जना इमे नाना हवन्त ऊतये । अस्माकम् ब्रह्मेदम् इन्द्र भूतु ते ऽहा विश्वा च वर्धनम् ॥

yac cid dhi tvā janā ime nānā havanta ūtaye | asmākam brahmedam indra bhūtu te 'hā viśvā ca vardhanam ||

वि तर्तूर्यन्ते मघवन् विपश्चितो ऽर्यो विपो जनानाम् । उप क्रमस्व पुरुरूपम् आ भर वाजं नेदिष्ठम् ऊतये ॥

vi tartūryante maghavan vipaścito 'ryo vipo janānām | upa kramasva pururūpam ā bhara vājaṃ nediṣṭham ūtaye ||

महे चन त्वाम् अद्रिवः परा शुल्काय देयाम् । न सहस्राय नायुताय वज्रिवो न शताय शतामघ ॥

mahe cana tvām adrivaḥ parā śulkāya deyām | na sahasrāya nāyutāya vajrivo na śatāya śatāmagha ||

वस्यां इन्द्रासि मे पितुर् उत भ्रातुर् अभुञ्जतः । माता च मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे ॥

vasyāṃ indrāsi me pitur uta bhrātur abhuñjataḥ | mātā ca me chadayathaḥ samā vaso vasutvanāya rādhase ||

क्वेयथ क्वेद् असि पुरुत्रा चिद् धि ते मनः । अलर्षि युध्म खजकृत् पुरन्दर प्र गायत्रा अगासिषुः ॥

kveyatha kved asi purutrā cid dhi te manaḥ | alarṣi yudhma khajakṛt purandara pra gāyatrā agāsiṣuḥ ||

प्रास्मै गायत्रम् अर्चत वावातुर् यः पुरन्दरः । याभिः काण्वस्योप बर्हिर् आसदं यासद् वज्री भिनत् पुरः ॥

prāsmai gāyatram arcata vāvātur yaḥ purandaraḥ | yābhiḥ kāṇvasyopa barhir āsadaṃ yāsad vajrī bhinat puraḥ ||

ये ते सन्ति दशग्विनः शतिनो ये सहस्रिणः । अश्वासो ये ते वृषणो रघुद्रुवस् तेभिर् नस् तूयम् आ गहि ॥

ye te santi daśagvinaḥ śatino ye sahasriṇaḥ | aśvāso ye te vṛṣaṇo raghudruvas tebhir nas tūyam ā gahi ||

आ त्व् अद्य सबर्दुघां हुवे गायत्रवेपसम् । इन्द्रं धेनुं सुदुघाम् अन्याम् इषम् उरुधाराम् अरङ्कृतम् ॥

ā tv adya sabardughāṃ huve gāyatravepasam | indraṃ dhenuṃ sudughām anyām iṣam urudhārām araṅkṛtam ||

यत् तुदत् सूर एतशं वङ्कू वातस्य पर्णिना । वहत् कुत्सम् आर्जुनेयं शतक्रतुः त्सरद् गन्धर्वम् अस्तृतम् ॥

yat tudat sūra etaśaṃ vaṅkū vātasya parṇinā | vahat kutsam ārjuneyaṃ śatakratuḥ tsarad gandharvam astṛtam ||

य ऋते चिद् अभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । संधाता संधिम् मघवा पुरूवसुर् इष्कर्ता विह्रुतम् पुनः ॥

ya ṛte cid abhiśriṣaḥ purā jatrubhya ātṛdaḥ | saṃdhātā saṃdhim maghavā purūvasur iṣkartā vihrutam punaḥ ||

मा भूम निष्ट्या इवेन्द्र त्वद् अरणा इव । वनानि न प्रजहितान्य् अद्रिवो दुरोषासो अमन्महि ॥

mā bhūma niṣṭyā ivendra tvad araṇā iva | vanāni na prajahitāny adrivo duroṣāso amanmahi ||

अमन्महीद् अनाशवो ऽनुग्रासश् च वृत्रहन् । सकृत् सु ते महता शूर राधसा अनु स्तोमम् मुदीमहि ॥

amanmahīd anāśavo 'nugrāsaś ca vṛtrahan | sakṛt su te mahatā śūra rādhasā anu stomam mudīmahi ||

यदि स्तोमम् मम श्रवद् अस्माकम् इन्द्रम् इन्दवः । तिरः पवित्रं ससृवांस आशवो मन्दन्तु तुग्र्यावृधः ॥

yadi stomam mama śravad asmākam indram indavaḥ | tiraḥ pavitraṃ sasṛvāṃsa āśavo mandantu tugryāvṛdhaḥ ||

आ त्व् अद्य सधस्तुतिं वावातुः सख्युर् आ गहि । उपस्तुतिर् मघोनाम् प्र त्वावत्व् अधा ते वश्मि सुष्टुतिम् ॥

ā tv adya sadhastutiṃ vāvātuḥ sakhyur ā gahi | upastutir maghonām pra tvāvatv adhā te vaśmi suṣṭutim ||

सोता हि सोमम् अद्रिभिर् एम् एनम् अप्सु धावत । गव्या वस्त्रेव वासयन्त इन् नरो निर् धुक्षन् वक्षणाभ्यः ॥

sotā hi somam adribhir em enam apsu dhāvata | gavyā vastreva vāsayanta in naro nir dhukṣan vakṣaṇābhyaḥ ||

अध ज्मो अध वा दिवो बृहतो रोचनाद् अधि । अया वर्धस्व तन्वा गिरा ममा जाता सुक्रतो पृण ॥

adha jmo adha vā divo bṛhato rocanād adhi | ayā vardhasva tanvā girā mamā jātā sukrato pṛṇa ||

इन्द्राय सु मदिन्तमं सोमं सोता वरेण्यम् । शक्र एणम् पीपयद् विश्वया धिया हिन्वानं न वाजयुम् ॥

indrāya su madintamaṃ somaṃ sotā vareṇyam | śakra eṇam pīpayad viśvayā dhiyā hinvānaṃ na vājayum ||

मा त्वा सोमस्य गल्दया सदा याचन्न् अहं गिरा । भूर्णिम् मृगं न सवनेषु चुक्रुधं क ईशानं न याचिषत् ॥

mā tvā somasya galdayā sadā yācann ahaṃ girā | bhūrṇim mṛgaṃ na savaneṣu cukrudhaṃ ka īśānaṃ na yāciṣat ||

मदेनेषितम् मदम् उग्रम् उग्रेण शवसा । विश्वेषां तरुतारम् मदच्युतम् मदे हि ष्मा ददाति नः ॥

madeneṣitam madam ugram ugreṇa śavasā | viśveṣāṃ tarutāram madacyutam made hi ṣmā dadāti naḥ ||

शेवारे वार्या पुरु देवो मर्ताय दाशुषे । स सुन्वते च स्तुवते च रासते विश्वगूर्तो अरिष्टुतः ॥

śevāre vāryā puru devo martāya dāśuṣe | sa sunvate ca stuvate ca rāsate viśvagūrto ariṣṭutaḥ ||

एन्द्र याहि मत्स्व चित्रेण देव राधसा । सरो न प्रास्य् उदरं सपीतिभिर् आ सोमेभिर् उरु स्फिरम् ॥

endra yāhi matsva citreṇa deva rādhasā | saro na prāsy udaraṃ sapītibhir ā somebhir uru sphiram ||

आ त्वा सहस्रम् आ शतं युक्ता रथे हिरण्यये । ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सोमपीतये ॥

ā tvā sahasram ā śataṃ yuktā rathe hiraṇyaye | brahmayujo haraya indra keśino vahantu somapītaye ||

आ त्वा रथे हिरण्यये हरी मयूरशेप्या । शितिपृष्ठा वहताम् मध्वो अन्धसो विवक्षणस्य पीतये ॥

ā tvā rathe hiraṇyaye harī mayūraśepyā | śitipṛṣṭhā vahatām madhvo andhaso vivakṣaṇasya pītaye ||

पिबा त्व् अस्य गिर्वणः सुतस्य पूर्वपा इव । परिष्कृतस्य रसिन इयम् आसुतिश् चारुर् मदाय पत्यते ॥

pibā tv asya girvaṇaḥ sutasya pūrvapā iva | pariṣkṛtasya rasina iyam āsutiś cārur madāya patyate ||

य एको अस्ति दंसना महां उग्रो अभि व्रतैः । गमत् स शिप्री न स योषद् आ गमद् धवं न परि वर्जति ॥

ya eko asti daṃsanā mahāṃ ugro abhi vrataiḥ | gamat sa śiprī na sa yoṣad ā gamad dhavaṃ na pari varjati ||

त्वम् पुरं चरिष्ण्वं वधैः शुष्णस्य सम् पिणक् । त्वम् भा अनु चरो अध द्विता यद् इन्द्र हव्यो भुवः ॥

tvam puraṃ cariṣṇvaṃ vadhaiḥ śuṣṇasya sam piṇak | tvam bhā anu caro adha dvitā yad indra havyo bhuvaḥ ||

मम त्वा सूर उदिते मम मध्यन्दिने दिवः । मम प्रपित्वे अपिशर्वरे वसव् आ स्तोमासो अवृत्सत ॥

mama tvā sūra udite mama madhyandine divaḥ | mama prapitve apiśarvare vasav ā stomāso avṛtsata ||

स्तुहि स्तुहीद् एते घा ते मंहिष्ठासो मघोनाम् । निन्दिताश्वः प्रपथी परमज्या मघस्य मेध्यातिथे ॥

stuhi stuhīd ete ghā te maṃhiṣṭhāso maghonām | ninditāśvaḥ prapathī paramajyā maghasya medhyātithe ||

आ यद् अश्वान् वनन्वतः श्रद्धयाहं रथे रुहम् । उत वामस्य वसुनश् चिकेतति यो अस्ति याद्वः पशुः ॥

ā yad aśvān vananvataḥ śraddhayāhaṃ rathe ruham | uta vāmasya vasunaś ciketati yo asti yādvaḥ paśuḥ ||

य ऋज्रा मह्यम् मामहे सह त्वचा हिरण्यया । एष विश्वान्य् अभ्य् अस्तु सौभगासङ्गस्य स्वनद्रथः ॥

ya ṛjrā mahyam māmahe saha tvacā hiraṇyayā | eṣa viśvāny abhy astu saubhagāsaṅgasya svanadrathaḥ ||

अध प्लायोगिर् अति दासद् अन्यान् आसङ्गो अग्ने दशभिः सहस्रैः । अधोक्षणो दश मह्यं रुशन्तो नळा इव सरसो निर् अतिष्ठन् ॥

adha plāyogir ati dāsad anyān āsaṅgo agne daśabhiḥ sahasraiḥ | adhokṣaṇo daśa mahyaṃ ruśanto naḷā iva saraso nir atiṣṭhan ||

अन्व् अस्य स्थूरं ददृशे पुरस्ताद् अनस्थ ऊरुर् अवरम्बमाणः । शश्वती नार्य् अभिचक्ष्याह सुभद्रम् अर्य भोजनम् बिभर्षि ॥

anv asya sthūraṃ dadṛśe purastād anastha ūrur avarambamāṇaḥ | śaśvatī nāry abhicakṣyāha subhadram arya bhojanam bibharṣi ||