अथ कान्तिः-- शोभैव कान्तिर् आख्याता मन्मथाप्यायनोज्ज्वला ॥स्र्स् १।३३२॥ १९५च्द् यथा- उत्तिष्ठन्त्या रतान्ते भरम् उरगपतौ पाणिनैकेन कृत्वा धृत्वा चान्येन वासः शिथिलित-कवरी-भारम् अंसे वहन्त्याः । भूयस् तत्-काल-कान्ति-द्विगुणित-सुरत-प्रीतिना शौरिणा वः शय्याम् आलिङ्ग्य नीतं वपुर् अलस-लसद्-बाहु लक्ष्म्याः पुनातु
atha kāntiḥ-- śobhaiva kāntir ākhyātā manmathāpyāyanojjvalā ||SRs 1.332|| 195cd yathā- uttiṣṭhantyā ratānte bharam uragapatau pāṇinaikena kṛtvā dhṛtvā cānyena vāsaḥ śithilita-kavarī-bhāram aṃse vahantyāḥ | bhūyas tat-kāla-kānti-dviguṇita-surata-prītinā śauriṇā vaḥ śayyām āliṅgya nītaṃ vapur alasa-lasad-bāhu lakṣmyāḥ punātu
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.