अथ धैर्यम्- स्थिरा चित्तोन्नतिर् या तु तद् धैर्यम् इति संज्ञितम् ॥स्र्स् १।३४०॥ १९८अब् यथा- अथ विश्वात्मने गौरी सन्दिदेश मिथः सखीम् । दाता मे भूत्भृतां नाथः प्रमाणीक्रियताम् इति ॥स्र्स् १।३४१॥ [कुसम्। ६।१] अथ औदार्यम्- औदार्यं विनयं प्राहुः सर्वावस्थानुगं बुधाः ॥स्र्स् १।३४२॥ १९८च्द् यथा- कल्याण-बुद्धेर् अथवा तवायं न काम-चारो मयि शङ्कनीयः । ममैव जन्मान्तर-पातकानां विपाक-विस्फूर्जथुर् अप्रसह्यः ॥स्र्स् १।३४३॥ (रवं। १४।६२) अत्रानपराधेऽ पि निष्कासयतो रामस्यानुपालम्भात् सीताया औदार्यं प्रतीयते । सर्वावस्था-समत्वाविदितेङ्गिताकारत्व-रूपयोर् लक्षणयोश् चित्त-धैर्य एवान्तर्भूतत्वात् भोज-राज-लक्षितौ स्थैर्य-गाम्भीर्य-रूपाव् अन्यौ द्वौ चित्तारम्भौ चास्मद्-उक्ते धैर्य एवान्तर्भूताव् इति दशैव चित्तारम्भाः । अथ गात्रारम्भाः- लीला विलासो विच्छित्तिर् विभ्रमः किलकिञ्चितम् । मोट्टायितं कुट्टमितं बिब्बोको ललितं तथा । १९९ विहृतं चेति विज्ञेया योषितां दश गात्रजाः
atha dhairyam- sthirā cittonnatir yā tu tad dhairyam iti saṃjñitam ||SRs 1.340|| 198ab yathā- atha viśvātmane gaurī sandideśa mithaḥ sakhīm | dātā me bhūtbhṛtāṃ nāthaḥ pramāṇīkriyatām iti ||SRs 1.341|| [ku.sam. 6.1] atha audāryam- audāryaṃ vinayaṃ prāhuḥ sarvāvasthānugaṃ budhāḥ ||SRs 1.342|| 198cd yathā- kalyāṇa-buddher athavā tavāyaṃ na kāma-cāro mayi śaṅkanīyaḥ | mamaiva janmāntara-pātakānāṃ vipāka-visphūrjathur aprasahyaḥ ||SRs 1.343|| (ra.vaṃ. 14.62) atrānaparādhe' pi niṣkāsayato rāmasyānupālambhāt sītāyā audāryaṃ pratīyate | sarvāvasthā-samatvāviditeṅgitākāratva-rūpayor lakṣaṇayoś citta-dhairya evāntarbhūtatvāt bhoja-rāja-lakṣitau sthairya-gāmbhīrya-rūpāv anyau dvau cittārambhau cāsmad-ukte dhairya evāntarbhūtāv iti daśaiva cittārambhāḥ | atha gātrārambhāḥ- līlā vilāso vicchittir vibhramaḥ kilakiñcitam | moṭṭāyitaṃ kuṭṭamitaṃ bibboko lalitaṃ tathā | 199 vihṛtaṃ ceti vijñeyā yoṣitāṃ daśa gātrajāḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.