अथ प्रसादः- प्रसिद्धार्थ-पदत्वं यत् स प्रसादो निगद्यते ॥स्र्स् १।४२५॥ २३३अब् यथा उत्फुल्ल-गण्ड-युगम् [कु। ३।४] इत्य् अत्र पदानाम् अक्लेशेनैवार्थ-बोधन-सामर्थ्यात् प्रसादः । अथ समता- बन्ध-वैषम्य-राहित्यं समता पद-गुम्फने । २३३च्द् बन्धो मृदुः स्फुटो मिश्र इति त्रेधा स निगद्यते ॥स्र्स् १।४२६॥ २३४अब् तत्र मृदु-वर्ण-बन्धस्य समता, यथा- चरण-कमल-कान्त्या देहलीम् अर्चयन्ती कनक-मय-कवाटं पाणिना कम्पयन्ती । कुवलयमयम् अक्ष्णा तोरणं पूरयन्ती वर-तनुर् इयम् आस्ते मन्दिरस्येव लक्ष्मीः
atha prasādaḥ- prasiddhārtha-padatvaṃ yat sa prasādo nigadyate ||SRs 1.425|| 233ab yathā utphulla-gaṇḍa-yugam [ku. 3.4] ity atra padānām akleśenaivārtha-bodhana-sāmarthyāt prasādaḥ | atha samatā- bandha-vaiṣamya-rāhityaṃ samatā pada-gumphane | 233cd bandho mṛduḥ sphuṭo miśra iti tredhā sa nigadyate ||SRs 1.426|| 234ab tatra mṛdu-varṇa-bandhasya samatā, yathā- caraṇa-kamala-kāntyā dehalīm arcayantī kanaka-maya-kavāṭaṃ pāṇinā kampayantī | kuvalayamayam akṣṇā toraṇaṃ pūrayantī vara-tanur iyam āste mandirasyeva lakṣmīḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.