अत्र प्रिय-सामोक्ति-जनिता कस्याश्चिद् मान-शान्तिः सखी-जन-मानाद्य्-अज्ञान-सूचितैर् आलिङ्गनादिभिर् व्यज्यते । सख्यादिभिर् उपालम्भ-प्रयोगो भेद उच्यते ॥स्र्स् २।४२५॥ २११ यथा- विहायैतन् मान-व्यसनम् अनयोस् तन्वि कुचयोर् विधेयस् ते प्रेयान् यदि वयम् अनुल्लङ्घ्य-वचसः । सखीभ्यः स्निग्धाभ्यो गिरम् इति निशम्यैण-नयना निवापाम्भो दत्ते नयन-सलिलैर् मान-सुहृदे
atra priya-sāmokti-janitā kasyāścid māna-śāntiḥ sakhī-jana-mānādy-ajñāna-sūcitair āliṅganādibhir vyajyate | sakhyādibhir upālambha-prayogo bheda ucyate ||SRs 2.425|| 211 yathā- vihāyaitan māna-vyasanam anayos tanvi kucayor vidheyas te preyān yadi vayam anullaṅghya-vacasaḥ | sakhībhyaḥ snigdhābhyo giram iti niśamyaiṇa-nayanā nivāpāmbho datte nayana-salilair māna-suhṛde
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.