अत्र वाक्ये साकाङ्क्षे विशेषांशम् अनुक्त्वा नमः शिवायेति समाप्ति-कथनाद् वाक्-केलिः । अथ अधिबलम्- स्पर्धयान्योन्य-सामर्थ्य-व्यक्तिस् त्व् अधिबलं भवेत् ॥स्र्स् ३।३७४॥ १७७अ यथा वीरभद्र-विजृम्भणे- मा भूच् चिन्ता तवेयं मयि सति कुशले दुष्करः किं प्रयोगो मानिन् जानासि किं त्वं किम् अपि न विदिता चातुरी मे त्वया किम् । आस्तां स्व-स्तोत्र-कन्था कृतम् इह कथैतैर् भूत-पूर्वैः प्रसङ्गैः पत्न्याहं वश्य-कर्मा सपदि नटविधाव् एष सज्जीभवामि
atra vākye sākāṅkṣe viśeṣāṃśam anuktvā namaḥ śivāyeti samāpti-kathanād vāk-keliḥ | atha adhibalam- spardhayānyonya-sāmarthya-vyaktis tv adhibalaṃ bhavet ||SRs 3.374|| 177a yathā vīrabhadra-vijṛmbhaṇe- mā bhūc cintā taveyaṃ mayi sati kuśale duṣkaraḥ kiṃ prayogo mānin jānāsi kiṃ tvaṃ kim api na viditā cāturī me tvayā kim | āstāṃ sva-stotra-kanthā kṛtam iha kathaitair bhūta-pūrvaiḥ prasaṅgaiḥ patnyāhaṃ vaśya-karmā sapadi naṭavidhāv eṣa sajjībhavāmi
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.