आरूढयौवना मध्या प्रादुभूतमनोभवा । प्रगल्भवचना किञ्चिद् विचित्रसुरता यथा तरत्तारं चक्षुः क्षपयति मुनीनाम् अपि दृशः कुचद्वन्द्वाक्रान्तं हृदयम् अहृदः कान्न कुरुते । गतिर् मन्दीभूता हरति गमनं मन्मथवता महो तन्व्यास् तुल्यं तरुणिमनि सर्वं विजयते दृष्टिः स्निह्यति निर्भरं प्रियतमे वैदग्ध्यभाजो गिरः पाणिः कुन्तलमालिकाविरचने त्यक्तान्यकार्यग्रहः । वक्षः संव्रियते पुनः पुनर् इदं भारालसं गम्यते जाता सुभ्रु मनोरमा तव दशा कस्माद् अकस्माद् इयम् ॥ स्त् १।३९ब् ॥ (स्क्म् ५०२) सुभग कुरवकस् त्वं नो किम् आलिङ्गनोक्तिः किम् उ मुखमदिरेच्छुः केसरो नो हृदिस्थः । त्वयि नियतम् अशोके युज्यते पादघातः प्रियम् इति परिहासात् पेशलं काचिद् ऊचे कान्ते तथा कथम् अपि प्रथितं मृगाक्ष्या चातुर्यम् उद्धतमनोभवया रतेषु । तत्कूजितान्य् अनुवदद्भिर् अनेकवारं शिष्यायितं गृहकपोतशतैर् यथास्याः
ārūḍhayauvanā madhyā prādubhūtamanobhavā / pragalbhavacanā kiñcid vicitrasuratā yathā tarattāraṃ cakṣuḥ kṣapayati munīnām api dṛśaḥ kucadvandvākrāntaṃ hṛdayam ahṛdaḥ kānna kurute / gatir mandībhūtā harati gamanaṃ manmathavatā maho tanvyās tulyaṃ taruṇimani sarvaṃ vijayate dṛṣṭiḥ snihyati nirbharaṃ priyatame vaidagdhyabhājo giraḥ pāṇiḥ kuntalamālikāviracane tyaktānyakāryagrahaḥ / vakṣaḥ saṃvriyate punaḥ punar idaṃ bhārālasaṃ gamyate jātā subhru manoramā tava daśā kasmād akasmād iyam // ST 1.39b // (Skm 502) subhaga kuravakas tvaṃ no kim āliṅganoktiḥ kim u mukhamadirecchuḥ kesaro no hṛdisthaḥ / tvayi niyatam aśoke yujyate pādaghātaḥ priyam iti parihāsāt peśalaṃ kācid ūce kānte tathā katham api prathitaṃ mṛgākṣyā cāturyam uddhatamanobhavayā rateṣu / tatkūjitāny anuvadadbhir anekavāraṃ śiṣyāyitaṃ gṛhakapotaśatair yathāsyāḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.