सा धीरा वक्ति वक्रोक्त्या प्रियं कोपात् कृतागसम् । मध्या रोदित्य् उपालम्भैर् अधीरा परुषं यथा उपेत्य तां दृढपरिरम्भलालस श्चिराद् अभूः प्रमुपितचारुचन्दनः । धृताञ्जनः सपदि तदक्षिचुम्बना दिहैव ते प्रिय विदिता कृतार्थता यत्रार्कायितम् इन्दुना सरसिजैर् अङ्गारपुञ्जायितं क्रुद्धायां मयि नाथ ते कदलिकाकाण्डैर् अलातायितम् । कालोऽन्यः खलु कोऽपि सोऽमृतमयो जातो विषात्माधुना धिक् त्वां धूर्त विनिर्यदश्रुर् अबला मोहं रुदन्ती गता
sā dhīrā vakti vakroktyā priyaṃ kopāt kṛtāgasam / madhyā rodity upālambhair adhīrā paruṣaṃ yathā upetya tāṃ dṛḍhaparirambhalālasa ścirād abhūḥ pramupitacārucandanaḥ / dhṛtāñjanaḥ sapadi tadakṣicumbanā dihaiva te priya viditā kṛtārthatā yatrārkāyitam indunā sarasijair aṅgārapuñjāyitaṃ kruddhāyāṃ mayi nātha te kadalikākāṇḍair alātāyitam / kālo'nyaḥ khalu ko'pi so'mṛtamayo jāto viṣātmādhunā dhik tvāṃ dhūrta viniryadaśrur abalā mohaṃ rudantī gatā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.