स्वामिन् भङ्गुरयालकं सतिलकं भालं विलासिन् कुरु प्राणेश त्रुटितं पयोधरतटे हारं पुनर् योजय । इत्य् उक्त्वा सुरतावसानसुखिता सम्पूर्णचद्न्रानना स्पृष्टा तेन तथेति जातपुलका प्राप्ता पुनर् मोहनम् ॥ स्त् १।४२च् ॥ (स्क्म् ६६२) मधुरवचनैः सभ्रूभङ्गैः कृताङ्गुलितर्जनै रलसवलितैर् अङ्गन्यासैर् महोत्सवबन्धुभिः । असकृद् असकृत् स्फारस्फारैर् अपाङ्गविलोकितै स्त्रिभुवनजये सा पञ्चेषोः करोति सहायताम् ॥ स्त् १।४२द् ॥ (स्क्म् ५०९) निराकुला रताव् एषा द्रवतीव प्रियाङ्गके । कोऽयं कास्मि रतं किं वा न वेत्ति च रसाद् यथा धन्यास् ताः सखि योषितः प्रियतमे सर्वाङ्गलग्नेऽपि याः प्रागल्भ्यं प्रथयन्ति मोहनविधाव् आलम्ब्य धैर्यं महत् । अस्माकं तु तदीयपाणिकमलेऽप्य् उन्मोचयत्य् अंशुकं कोऽयं का वयम् अत्र किं नु सुरतं नैव स्मृतिर् जायते
svāmin bhaṅgurayālakaṃ satilakaṃ bhālaṃ vilāsin kuru prāṇeśa truṭitaṃ payodharataṭe hāraṃ punar yojaya / ity uktvā suratāvasānasukhitā sampūrṇacadnrānanā spṛṣṭā tena tatheti jātapulakā prāptā punar mohanam // ST 1.42c // (Skm 662) madhuravacanaiḥ sabhrūbhaṅgaiḥ kṛtāṅgulitarjanai ralasavalitair aṅganyāsair mahotsavabandhubhiḥ / asakṛd asakṛt sphārasphārair apāṅgavilokitai stribhuvanajaye sā pañceṣoḥ karoti sahāyatām // ST 1.42d // (Skm 509) nirākulā ratāv eṣā dravatīva priyāṅgake / ko'yaṃ kāsmi rataṃ kiṃ vā na vetti ca rasād yathā dhanyās tāḥ sakhi yoṣitaḥ priyatame sarvāṅgalagne'pi yāḥ prāgalbhyaṃ prathayanti mohanavidhāv ālambya dhairyaṃ mahat / asmākaṃ tu tadīyapāṇikamale'py unmocayaty aṃśukaṃ ko'yaṃ kā vayam atra kiṃ nu surataṃ naiva smṛtir jāyate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.