ST 2.41
मधुसमयशशधरोदयकन्दर्पमदाधिकेषु कालेषु । मानो मनस्विनीनाम् अतिसुखसाध्यो भवेद् भूम्ना ॥ स्त् २।४० ॥ दूतीजनस्य परतो लघुर् अपि दोषो गुरूयते प्रायः । अभिनवदोषावसारे तथैव वनिताजनस्य यथा
madhusamayaśaśadharodayakandarpamadādhikeṣu kāleṣu / māno manasvinīnām atisukhasādhyo bhaved bhūmnā // ST 2.40 // dūtījanasya parato laghur api doṣo gurūyate prāyaḥ / abhinavadoṣāvasāre tathaiva vanitājanasya yathā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.