परदेशं व्रजेद् यस्मिन् कुतश्चित् कारणात् प्रियः । स प्रवास इति ख्यातः कष्टावस्थो द्वयोर् अपि दृष्टं केतकधूलिधूसरम् इदं व्योम क्रमाद् वीक्षिताः कच्चान्ताश् च शिलीन्ध्रकन्दलभृतः सोढाः कदम्बानिलाः । सख्यः संवृणुताश्रु मुञ्चत भयं कस्मान् मुदेवाकुला एतान् अप्य् अधुनास्मि वज्रघटिता नूनं सहिष्ये धनान् ॥ स्त् २।५७अ ॥ (स्क्म् ७४९) कामं कर्णकटुः कुतोऽतिमधुरः केकारवः केकिनां मेघाश् चामृतधारिणोऽपि विहिताः प्रायो विषस्यन्दिनः । उन्मीलन्नवकन्दलावलिर् असौ सह्याप्य् असह्यायते तत् किं यद् विपरीतम् अत्र न कृतं तस्या वियोगेन मे
paradeśaṃ vrajed yasmin kutaścit kāraṇāt priyaḥ / sa pravāsa iti khyātaḥ kaṣṭāvastho dvayor api dṛṣṭaṃ ketakadhūlidhūsaram idaṃ vyoma kramād vīkṣitāḥ kaccāntāś ca śilīndhrakandalabhṛtaḥ soḍhāḥ kadambānilāḥ / sakhyaḥ saṃvṛṇutāśru muñcata bhayaṃ kasmān mudevākulā etān apy adhunāsmi vajraghaṭitā nūnaṃ sahiṣye dhanān // ST 2.57a // (Skm 749) kāmaṃ karṇakaṭuḥ kuto'timadhuraḥ kekāravaḥ kekināṃ meghāś cāmṛtadhāriṇo'pi vihitāḥ prāyo viṣasyandinaḥ / unmīlannavakandalāvalir asau sahyāpy asahyāyate tat kiṃ yad viparītam atra na kṛtaṃ tasyā viyogena me
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.