प्रविशति यथा गेहेऽकस्माद् बहिश् च विचेष्टते वदति च यथा सख्या सार्धं सहासम् इहोत्सुका । दयितवदनालोके मन्दं यथा च चलत्य् असौ मृगदृशि तथैतस्यां मन्ये स्मरेण कृतं पदम् ॥ स्त् २।७ब् ॥ (स्क्म् ९५९) कथं स वल्लभः प्राप्यः किं कुर्याम् अस्य सिद्धये । कथं भवेद् असौ वश्य इति चिन्ता मता यथा सत्यं दुर्लभ एष वल्लभतमो रागो ममास्मिन् पुनः कोऽप्य् अन्योऽस्ति गुरुर् न चातिनिपुणाः सख्योऽस्य संबोधने । संचिन्त्येति मृगीदृशा प्रियतमे दृष्टे श्लथां मेखलां बध्नन्त्या न गतं स्थितं न च गलद्वासो न वा संवृतम्
praviśati yathā gehe'kasmād bahiś ca viceṣṭate vadati ca yathā sakhyā sārdhaṃ sahāsam ihotsukā / dayitavadanāloke mandaṃ yathā ca calaty asau mṛgadṛśi tathaitasyāṃ manye smareṇa kṛtaṃ padam // ST 2.7b // (Skm 959) kathaṃ sa vallabhaḥ prāpyaḥ kiṃ kuryām asya siddhaye / kathaṃ bhaved asau vaśya iti cintā matā yathā satyaṃ durlabha eṣa vallabhatamo rāgo mamāsmin punaḥ ko'py anyo'sti gurur na cātinipuṇāḥ sakhyo'sya saṃbodhane / saṃcintyeti mṛgīdṛśā priyatame dṛṣṭe ślathāṃ mekhalāṃ badhnantyā na gataṃ sthitaṃ na ca galadvāso na vā saṃvṛtam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.