तयोरागतयो राजा पुत्रावेतत्पर्यपृच्छतोत्सुकः कुमारौ परिपृच्छति स्म । क्व दारकः कनीयस इति । ततः शोकार्तावश्रुद्रुतनयनौ परिशुष्कताल्वोष्ठदशनवदनौ न किञ्चिदूचतुः ॥ देव्युवाच ॥ कथयतां लघु विमुह्यति स्मृतिश्च परमभृशं परिपीड्यते च देहः । क्व स मम पुत्रस्तृतीय हृदयं इदं स्फुटितं तु संमूर्च्छति वा
tayorāgatayo rājā putrāvetatparyapṛcchatotsukaḥ kumārau paripṛcchati sma / kva dārakaḥ kanīyasa iti / tataḥ śokārtāvaśrudrutanayanau pariśuṣkatālvoṣṭhadaśanavadanau na kiñcidūcatuḥ // devyuvāca // kathayatāṃ laghu vimuhyati smṛtiśca paramabhṛśaṃ paripīḍyate ca dehaḥ / kva sa mama putrastṛtīya hṛdayaṃ idaṃ sphuṭitaṃ tu saṃmūrcchati vā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.