उत्ते तभ्नोमि पृथिवीं त्वत्परीमं लोकं निदधन्मो अहꣳ रिषम् । एताꣳ स्थूणां पितरो धारꣳयन्तु तेऽत्रा यमः सादनात्ते मिनोतु, इति । उपसर्प मातरं भूमिमेतामुरुव्यचसं पृथिवीꣳ सुशेवाम् । ऊर्णम्रदा युवतिर्दक्षिणावत्येषा त्वा पातु निर्ऋत्या उपस्थे, इति । उच्छ्मञ्चस्व पृथिवि मा विबाधिथाः सूपायनाऽस्मै भव सूपवञ्चना । माता पुत्रं यथा सिचाऽभ्येनं भूमि वृणु. इति । उच्छ्रमञ्चमाना पृथिवी हि तिष्ठसि सहस्रं मित उप हि श्रयन्ताम् । ते गृहासो मधुश्चुतो विश्वाहाऽस्मै शरणाः सन्त्वत्र, इति । एणीर्धाना हरिणीरर्जुनीः सन्तु धेनवः । तिलवत्सा ऊर्जमस्मै दुहाना विश्वाहा सन्त्वनपस्फुरन्तीः ( १), इति । एषा ते यमसादने स्वधा निधीयते गृहे । अक्षितिर्नाम ते असौ, इति । इदं पितृभ्यः प्रभरेम बर्हिर्देवेभ्यो जीवन्त उत्तरं भरेम । तत्त्वमारोहासो मेध्यो भवं(भव?) यमेन त्वं यम्या संविदानः, इति । मा त्वा वृक्षौ संबाधिष्टां मा माता पृथिवि त्वम् । पितॄन्ह्यत्र गच्छास्येधांसं यमराज्ये, इति । मा त्वा वृक्षौ संबाधेथां मा माता पृथिवी मही । वैवस्वतꣳ हि गच्छासि यमराज्ये विराजसि, इति । नळं प्लवमारोहैतं नळेन पथोऽन्विहि । स त्वं नळप्लवो भूत्वा संतर प्रतरोत्तर ( २), इति । सवितैतानि शरीराणि पृथिव्यै मातुरुपस्थ आदधे । तेभ्यः पृथिवि शं भव, इति । षड्ढोता सूर्यं ते चक्षुर्गच्छतु वातमात्मा द्यां च गच्छ पृथिवीं च धर्मणा । अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रतितिष्ठा शरीरैः, इति । परं मृत्यो अनुपरेहि पन्थां यस्ते स्व इतरो देवयानात् । चक्षुष्मते शृण्वते ते ब्रवीमि मा नः प्रजाꣳ रीरिषो मोत वीरान्, इति । शं वातः शꣳ हि ते घृणिः शमु ते सन्त्वोषधीः । कल्पन्तां मे दिशः शग्माः, इति । पृथिव्यास्त्वा लोके सादयाम्यमुष्य शर्मासि पितरो देवता । प्रजापतिस्त्वा सादयतु तया देवतया, इति । अन्तरिक्षस्य त्वा दिवस्त्वा दिशां त्वा नाकस्य त्वा पृष्ठे ब्रध्नस्य त्वा विष्टपे सादयाम्यमुष्य शर्मासि पितरो देवता । प्रजापतिस्त्वा सादयतु तया देवतया ( ३), इति ।। अनपस्फुरन्तीरुत्तर देवतया द्वे च ।।
utte tabhnomi pṛthivīṃ tvatparīmaṃ lokaṃ nidadhanmo aham̐ riṣam | etām̐ sthūṇāṃ pitaro dhāram̐yantu te'trā yamaḥ sādanātte minotu, iti | upasarpa mātaraṃ bhūmimetāmuruvyacasaṃ pṛthivīm̐ suśevām | ūrṇamradā yuvatirdakṣiṇāvatyeṣā tvā pātu nirṛtyā upasthe, iti | ucchmañcasva pṛthivi mā vibādhithāḥ sūpāyanā'smai bhava sūpavañcanā | mātā putraṃ yathā sicā'bhyenaṃ bhūmi vṛṇu. iti | ucchramañcamānā pṛthivī hi tiṣṭhasi sahasraṃ mita upa hi śrayantām | te gṛhāso madhuścuto viśvāhā'smai śaraṇāḥ santvatra, iti | eṇīrdhānā hariṇīrarjunīḥ santu dhenavaḥ | tilavatsā ūrjamasmai duhānā viśvāhā santvanapasphurantīḥ ( 1), iti | eṣā te yamasādane svadhā nidhīyate gṛhe | akṣitirnāma te asau, iti | idaṃ pitṛbhyaḥ prabharema barhirdevebhyo jīvanta uttaraṃ bharema | tattvamārohāso medhyo bhavaṃ(bhava?) yamena tvaṃ yamyā saṃvidānaḥ, iti | mā tvā vṛkṣau saṃbādhiṣṭāṃ mā mātā pṛthivi tvam | pitṝnhyatra gacchāsyedhāṃsaṃ yamarājye, iti | mā tvā vṛkṣau saṃbādhethāṃ mā mātā pṛthivī mahī | vaivasvatam̐ hi gacchāsi yamarājye virājasi, iti | nal̤aṃ plavamārohaitaṃ nal̤ena patho'nvihi | sa tvaṃ nal̤aplavo bhūtvā saṃtara pratarottara ( 2), iti | savitaitāni śarīrāṇi pṛthivyai māturupastha ādadhe | tebhyaḥ pṛthivi śaṃ bhava, iti | ṣaḍḍhotā sūryaṃ te cakṣurgacchatu vātamātmā dyāṃ ca gaccha pṛthivīṃ ca dharmaṇā | apo vā gaccha yadi tatra te hitamoṣadhīṣu pratitiṣṭhā śarīraiḥ, iti | paraṃ mṛtyo anuparehi panthāṃ yaste sva itaro devayānāt | cakṣuṣmate śṛṇvate te bravīmi mā naḥ prajām̐ rīriṣo mota vīrān, iti | śaṃ vātaḥ śam̐ hi te ghṛṇiḥ śamu te santvoṣadhīḥ | kalpantāṃ me diśaḥ śagmāḥ, iti | pṛthivyāstvā loke sādayāmyamuṣya śarmāsi pitaro devatā | prajāpatistvā sādayatu tayā devatayā, iti | antarikṣasya tvā divastvā diśāṃ tvā nākasya tvā pṛṣṭhe bradhnasya tvā viṣṭape sādayāmyamuṣya śarmāsi pitaro devatā | prajāpatistvā sādayatu tayā devatayā ( 3), iti || anapasphurantīruttara devatayā dve ca ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.