परा वा एष यज्ञम् पशून् वपति यो ऽग्निम् उद्वासयते । पञ्चकपालः पुरोडाशो भवति पाङ्क्तो यज्ञः पाङ्क्ताः पशवो यज्ञम् एव पशून् अवरुन्द्धे । वीरहा वा एष देवानां यो ऽग्निम् उद्वासयते न वा एतस्य ब्राह्मणा ऋतायवः पुरान्नम् अक्षन् । पङ्क्त्यो याज्यानुवाक्या भवन्ति पाङ्क्तो यज्ञः पाङ्क्तः पुरुषो देवान् एव वीरं निरवदायाग्निम् पुनर् आ धत्ते शताक्षरा भवन्ति शतायुः पुरुषः शतेन्द्रिय आयुष्य् एवेन्द्रिये प्रति तिष्ठति यद् वा अग्निर् आहितो नर्ध्यते ज्यायो भागधेयं निकामयमानो यद् आग्नेयꣳ सर्वम् भवति सैवास्यर्द्धिः सं वा एतस्य गृहे वाक् सृज्यते यो ऽग्निम् उद्वासयते स वाचꣳ सꣳसृष्टां यजमान ईश्वरो ऽनु पराभवितोर् विभक्तयो भवन्ति वाचो विधृत्यै यजमानस्यापराभावाय ॥ विभक्तिं करोति ब्रह्मैव तद् अकर् । उपाꣳशु यजति यथा वामं वसु विविदानो गूहति तादृग् एवतद् अग्निम् प्रति स्विष्टकृतं निर् आह यथा वामं वसु विविदानः प्रकाशं जिगमिषति तादृग् एव तत् । विभक्तिम् उक्त्वा प्रयाजेन वषट् करोत्य् आयतनाद् एव नैति यजमानो वै पुरोडाशः पशव एते आहुती यद् अभितः पुरोडाशम् एते आहुती ॥ जुहोति यजमानम् एवोभयतः पशुभिः परि गृह्णाति कृतयजुः सम्भृतसम्भार इत्य् आहुर् न सम्भृत्याः सम्भारा न यजुः कर्तव्यम् इति । अथो खलु सम्भृत्या एव सम्भाराः कर्तव्यं यजुर् यज्ञस्य समृद्ध्यै पुनर्निष्कृतो रथो दक्षिणा पुनरुत्स्यूतं वासः पुनरुत्सृष्टो ऽनड्वान् पुनराधेयस्य समृद्ध्यै सप्त ते अग्ने समिधः सप्त जिह्वा इत्य् अग्निहोत्रं जुहोति यत्रयत्रैवास्य न्यक्तं ततः एवैनम् अव रुन्द्धे वीरहा वा एष देवानाम् यो ऽग्निम् उद्वासयते तस्य वरुण एवर्णयाद् आग्निवारुणम् एकादशकपालम् अनु निर् वपेद् यं चैव हन्ति यश् चास्यर्णयात् तौ भागधेयेन प्रीणाति नार्तिम् आर्च्छति यजमानः ॥
parā vā eṣa yajñam paśūn vapati yo 'gnim udvāsayate | pañcakapālaḥ puroḍāśo bhavati pāṅkto yajñaḥ pāṅktāḥ paśavo yajñam eva paśūn avarunddhe | vīrahā vā eṣa devānāṃ yo 'gnim udvāsayate na vā etasya brāhmaṇā ṛtāyavaḥ purānnam akṣan | paṅktyo yājyānuvākyā bhavanti pāṅkto yajñaḥ pāṅktaḥ puruṣo devān eva vīraṃ niravadāyāgnim punar ā dhatte śatākṣarā bhavanti śatāyuḥ puruṣaḥ śatendriya āyuṣy evendriye prati tiṣṭhati yad vā agnir āhito nardhyate jyāyo bhāgadheyaṃ nikāmayamāno yad āgneyam̐ sarvam bhavati saivāsyarddhiḥ saṃ vā etasya gṛhe vāk sṛjyate yo 'gnim udvāsayate sa vācam̐ sam̐sṛṣṭāṃ yajamāna īśvaro 'nu parābhavitor vibhaktayo bhavanti vāco vidhṛtyai yajamānasyāparābhāvāya || vibhaktiṃ karoti brahmaiva tad akar | upām̐śu yajati yathā vāmaṃ vasu vividāno gūhati tādṛg evatad agnim prati sviṣṭakṛtaṃ nir āha yathā vāmaṃ vasu vividānaḥ prakāśaṃ jigamiṣati tādṛg eva tat | vibhaktim uktvā prayājena vaṣaṭ karoty āyatanād eva naiti yajamāno vai puroḍāśaḥ paśava ete āhutī yad abhitaḥ puroḍāśam ete āhutī || juhoti yajamānam evobhayataḥ paśubhiḥ pari gṛhṇāti kṛtayajuḥ sambhṛtasambhāra ity āhur na sambhṛtyāḥ sambhārā na yajuḥ kartavyam iti | atho khalu sambhṛtyā eva sambhārāḥ kartavyaṃ yajur yajñasya samṛddhyai punarniṣkṛto ratho dakṣiṇā punarutsyūtaṃ vāsaḥ punarutsṛṣṭo 'naḍvān punarādheyasya samṛddhyai sapta te agne samidhaḥ sapta jihvā ity agnihotraṃ juhoti yatrayatraivāsya nyaktaṃ tataḥ evainam ava runddhe vīrahā vā eṣa devānām yo 'gnim udvāsayate tasya varuṇa evarṇayād āgnivāruṇam ekādaśakapālam anu nir vaped yaṃ caiva hanti yaś cāsyarṇayāt tau bhāgadheyena prīṇāti nārtim ārcchati yajamānaḥ ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.