वायव्यꣳ श्वेतम् आ लभेत भूतिकामः । वायुर् वै क्षेपिष्ठा देवता वायुम् एव स्वेन भागधेयेनोपधावति स एवैनम् भूतिं गमयति भवत्य् एव । अतिक्षिप्रा देवतेत्य् आहुः सैनम् ईश्वरा प्रदह इति । एतम् एव सन्तं वायवे नियुत्वत आ लभेत नियुद् वा अस्य धृतिः । धृत एव भूतिम् उपैत्य् अप्रदाहाय भवत्य् एव ॥ वायवे नियुत्वत आ लभेत ग्रामकामः । वायुर् वा इमाः प्रजा नस्योता नेनीयते वायुम् एव नियुत्वन्तꣳ स्वेन भागधेयेनोप धावति स एवास्मै प्रजा नस्योता नि यच्छति ग्राम्येव भवति नियुत्वते भवति ध्रुवा एवास्मा अनपगाः करोति वायवे नियुत्वत आ लभेत प्रजाकामः । प्राणो वै वायुर् अपानो नियुत् , प्राणापानौ खलु वा एतस्य प्रजायाः अप क्रामतो यो ऽलम् प्रजायै सन् प्रजां न विन्दते वायुम् एव नियुत्वन्तꣳ स्वेन भागधेयेनोप धावति स एवास्मै प्राणापानाभ्याम् प्रजाम् प्र जनयति विन्दते प्रजाम् । वायवे नियुत्वत आ लभेत ज्योगामयावी प्राणो वै वायुर् अपानो नियुत् प्राणापानौ खलु वा एतस्माद् अप क्रामतो यस्य ज्योग् आमयति वायुम् एव नियुत्वन्तꣳ स्वेन भागधेयेनोप धावति स एवास्मिन् प्राणापानौ दधाति । उत यदीतासुर् भवति जीवत्य् एव प्रजापतिर् वा इदम् एक आसीत् सो ऽकामयत प्रजाः पशून्त् सृजेयेति स आत्मनो वपाम् उद् अक्खिदत् ताम् अग्नौ प्रागृह्णात् ततो ऽजस् तूपरः सम् अभवत् तꣳ स्वायै देवताया आलभत ततो वै स प्रजाः पशून् असृजत यः प्रजाकामः पशुकामः स्यात् स एतम् प्राजापत्यम् अजं तूपरम् आ लभेत प्रजापतिम् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति स एवास्मै प्रजाम् पशून् प्र जनयति यच् छ्मश्रुणस् तत् पुरुषाणाꣳ रूपम् । यत् तूपरस् तद् अश्वानाम् यद् अन्यतोदन् तद् गवाम् यद् अव्या इव शफास् तद् अवीनाम् । यद् अजस् तद् अजानाम् एतावन्तो वै ग्राम्याः पशवस् तान् रूपेणैवाव रुन्द्धे सोमापौष्णं त्रैतम् आ लभेत पशुकामः । द्वौ वा अजायै स्तनौ नानैव द्वाव् अभि जायेते ऊर्जम् पुष्टिं तृतीयः सोमापूषणाव् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति ताव् एवास्मै पशून् प्र जनयतः सोमो वै रेतोधाः पूषा पशूनाम् प्रजनयिता सोम एवास्मै रेतो दधाति पूषा पशून् प्र जनयति । औदुम्बरो यूपो भवति । ऊर्ग् वा उदुम्बर ऊर्क् पशव ऊर्जैवास्मा ऊर्जम् पशून् अव रुन्द्धे ॥
vāyavyam̐ śvetam ā labheta bhūtikāmaḥ | vāyur vai kṣepiṣṭhā devatā vāyum eva svena bhāgadheyenopadhāvati sa evainam bhūtiṃ gamayati bhavaty eva | atikṣiprā devatety āhuḥ sainam īśvarā pradaha iti | etam eva santaṃ vāyave niyutvata ā labheta niyud vā asya dhṛtiḥ | dhṛta eva bhūtim upaity apradāhāya bhavaty eva || vāyave niyutvata ā labheta grāmakāmaḥ | vāyur vā imāḥ prajā nasyotā nenīyate vāyum eva niyutvantam̐ svena bhāgadheyenopa dhāvati sa evāsmai prajā nasyotā ni yacchati grāmyeva bhavati niyutvate bhavati dhruvā evāsmā anapagāḥ karoti vāyave niyutvata ā labheta prajākāmaḥ | prāṇo vai vāyur apāno niyut , prāṇāpānau khalu vā etasya prajāyāḥ apa krāmato yo 'lam prajāyai san prajāṃ na vindate vāyum eva niyutvantam̐ svena bhāgadheyenopa dhāvati sa evāsmai prāṇāpānābhyām prajām pra janayati vindate prajām | vāyave niyutvata ā labheta jyogāmayāvī prāṇo vai vāyur apāno niyut prāṇāpānau khalu vā etasmād apa krāmato yasya jyog āmayati vāyum eva niyutvantam̐ svena bhāgadheyenopa dhāvati sa evāsmin prāṇāpānau dadhāti | uta yadītāsur bhavati jīvaty eva prajāpatir vā idam eka āsīt so 'kāmayata prajāḥ paśūnt sṛjeyeti sa ātmano vapām ud akkhidat tām agnau prāgṛhṇāt tato 'jas tūparaḥ sam abhavat tam̐ svāyai devatāyā ālabhata tato vai sa prajāḥ paśūn asṛjata yaḥ prajākāmaḥ paśukāmaḥ syāt sa etam prājāpatyam ajaṃ tūparam ā labheta prajāpatim eva svena bhāgadheyenopa dhāvati sa evāsmai prajām paśūn pra janayati yac chmaśruṇas tat puruṣāṇām̐ rūpam | yat tūparas tad aśvānām yad anyatodan tad gavām yad avyā iva śaphās tad avīnām | yad ajas tad ajānām etāvanto vai grāmyāḥ paśavas tān rūpeṇaivāva runddhe somāpauṣṇaṃ traitam ā labheta paśukāmaḥ | dvau vā ajāyai stanau nānaiva dvāv abhi jāyete ūrjam puṣṭiṃ tṛtīyaḥ somāpūṣaṇāv eva svena bhāgadheyenopa dhāvati tāv evāsmai paśūn pra janayataḥ somo vai retodhāḥ pūṣā paśūnām prajanayitā soma evāsmai reto dadhāti pūṣā paśūn pra janayati | audumbaro yūpo bhavati | ūrg vā udumbara ūrk paśava ūrjaivāsmā ūrjam paśūn ava runddhe ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.