आदित्यं चरुं निर् वपेत् संग्रामम् उपप्रयास्यन् । इयं वा अदितिः । अस्याम् एव पूर्वे प्रति तिष्ठन्ति वैश्वानरं द्वादशकपालं निर् वपेद् आयतनं गत्वा संवत्सरो वा अग्निर् वैश्वानरः संवत्सरः खलु वै देवानाम् आयतनम् एतस्माद् वा आयतनाद् देवा असुरान् अजयन् यद् वैश्वानरं द्वादशकपालं निर्वपति देवानाम् एवायतने यतते जयति तꣳ संग्रामम् । एतस्मिन् वा एतौ मृजाते यो विद्विषाणयोर् अन्नम् अत्ति वैश्वानरं द्वादशकपालं निर् वपेद् विद्विषाणयोर् अन्नं जग्ध्वा संवत्सरो वा अग्निर् वैश्वानरः संवत्सरस्वदितम् एवात्ति नास्मिन् मृजाते संवत्सराय वा एतौ सममाते यौ सममाते तयोर् यः पूर्वो ऽभिद्रुह्यति तं वरुणो गृह्णाति वैश्वानरं द्वादशकपालं निर् वपेत् सममानयोः पूर्वोऽभिद्रुह्य संवत्सरो वा अग्निर् वैश्वानरः । सम्वत्सरम् एवाप्त्वा निर्वरुणम् परस्ताद् अभि द्रुह्यति नैनं वरुणो गृह्णाति । आव्यं वा एष प्रति गृह्णाति यो ऽविम् प्रतिगृह्णाति वैश्वानरं द्वादशकपालं निर् वपेद् अविम् प्रतिगृह्य संवत्सरो वा अग्निर् वैश्वानरः संवत्सरस्वदिताम् एव प्रतिगृह्णाति नाव्यम् प्रति गृह्णाति । आत्मनो वा एष मात्राम् आप्नोति य उभयादत् प्रतिगृह्णात्य् अश्वं वा पुरुषं वा वैश्वानरं द्वादशकपालं निर् वपेद् उभयादत् प्रतिगृह्य । संवत्सरो वा अग्निर् वैश्वानरः संवत्सरस्वदितम् एव प्रति गृह्णाति नात्मनो मात्राम् आप्नोति वैश्वानरं द्वादशकपालं निर् वपेत् सनिम् एष्यन् । संवत्सरो वा अग्निर् वैश्वानरः । यदा खलु वै संवत्सरं जनतायां चरत्य् अथ स धनार्घो भवति यद् वैश्वानरं द्वादशकपालं निर्वपति संवत्सरसाताम् एव सनिम् अभि प्र च्यवते दानकामा अस्मै प्रजा भवन्ति यो वै संवत्सरम् प्रयुज्य न विमुञ्चत्य् अप्रतिष्ठानो वै स भवति । एतम् एव वैश्वानरम् पुनर् आगत्य निर् वपेत् । यम् एव प्रयुङ्क्ते तम् भागधेयेन वि मुञ्चति प्रतिष्ठित्यै यया रज्ज्वोत्तमां गाम् आजेत् ताम् भ्रातृव्याय प्र हिणुयात् । निर्ऋतिम् एवास्मै प्र हिणोति ॥
ādityaṃ caruṃ nir vapet saṃgrāmam upaprayāsyan | iyaṃ vā aditiḥ | asyām eva pūrve prati tiṣṭhanti vaiśvānaraṃ dvādaśakapālaṃ nir vaped āyatanaṃ gatvā saṃvatsaro vā agnir vaiśvānaraḥ saṃvatsaraḥ khalu vai devānām āyatanam etasmād vā āyatanād devā asurān ajayan yad vaiśvānaraṃ dvādaśakapālaṃ nirvapati devānām evāyatane yatate jayati tam̐ saṃgrāmam | etasmin vā etau mṛjāte yo vidviṣāṇayor annam atti vaiśvānaraṃ dvādaśakapālaṃ nir vaped vidviṣāṇayor annaṃ jagdhvā saṃvatsaro vā agnir vaiśvānaraḥ saṃvatsarasvaditam evātti nāsmin mṛjāte saṃvatsarāya vā etau samamāte yau samamāte tayor yaḥ pūrvo 'bhidruhyati taṃ varuṇo gṛhṇāti vaiśvānaraṃ dvādaśakapālaṃ nir vapet samamānayoḥ pūrvo'bhidruhya saṃvatsaro vā agnir vaiśvānaraḥ | samvatsaram evāptvā nirvaruṇam parastād abhi druhyati nainaṃ varuṇo gṛhṇāti | āvyaṃ vā eṣa prati gṛhṇāti yo 'vim pratigṛhṇāti vaiśvānaraṃ dvādaśakapālaṃ nir vaped avim pratigṛhya saṃvatsaro vā agnir vaiśvānaraḥ saṃvatsarasvaditām eva pratigṛhṇāti nāvyam prati gṛhṇāti | ātmano vā eṣa mātrām āpnoti ya ubhayādat pratigṛhṇāty aśvaṃ vā puruṣaṃ vā vaiśvānaraṃ dvādaśakapālaṃ nir vaped ubhayādat pratigṛhya | saṃvatsaro vā agnir vaiśvānaraḥ saṃvatsarasvaditam eva prati gṛhṇāti nātmano mātrām āpnoti vaiśvānaraṃ dvādaśakapālaṃ nir vapet sanim eṣyan | saṃvatsaro vā agnir vaiśvānaraḥ | yadā khalu vai saṃvatsaraṃ janatāyāṃ caraty atha sa dhanārgho bhavati yad vaiśvānaraṃ dvādaśakapālaṃ nirvapati saṃvatsarasātām eva sanim abhi pra cyavate dānakāmā asmai prajā bhavanti yo vai saṃvatsaram prayujya na vimuñcaty apratiṣṭhāno vai sa bhavati | etam eva vaiśvānaram punar āgatya nir vapet | yam eva prayuṅkte tam bhāgadheyena vi muñcati pratiṣṭhityai yayā rajjvottamāṃ gām ājet tām bhrātṛvyāya pra hiṇuyāt | nirṛtim evāsmai pra hiṇoti ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.