प्रजापतिर् वरुणायाश्वम् अनयत् स स्वां देवताम् आर्छत् स पर्य् अदीर्यत स एतं वारुणं चतुष्कपालम् अपश्यत् तं निर् अवपत् ततो वै स वरुणपाशाद् अमुच्यत वरुणो वा एतं गृह्णाति यो ऽश्वम् प्रतिगृह्णाति यावतो ऽश्वान् प्रतिगृह्णीयात् तावतो वारुणाञ् चतुष्कपालान् निर् वपेत् । वरुणम् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति स एवैनं वरुणपाशान् मुञ्चति । चतुष्कपाला भवन्ति चतुष्पाद् ध्य् अश्वः समृद्ध्यै । एकम् अतिरिक्तं निर् वपेद् यम् एव प्रतिग्राही भवति यं वा नाध्येति तस्माद् एव वरुणपाशान् मुच्यते यद्य् अपरम् प्रतिग्राही स्यात् सौर्यम् एककपालम् अनु निर् वपेत् । अमुम् एवाऽऽदित्यम् उच्चारं कुरुते । अपो ऽवभृथम् अवैति । अप्सु वै वरुणः साक्षाद् एव वरुणम् अव यजते । अपोनप्त्रीयं चरुम् पुनर् एत्य निर् वपेत् । अप्सुयोनिर् वा अश्वः स्वाम् एवैनं योनिं गमयति स एनꣳ शान्त उप तिष्ठते ॥ 2.3.13अनुवाक 13 काम्या इष्टयः। पाप्मना गृहीतस्येष्टिविधिः। या वाम् इन्द्रावरुणा यतव्या तनूस् तयेमम् अꣳहसो मुञ्चतम् । या वाम् इन्द्रावरुणा सहस्या रक्षस्या तेजस्या तनूस् तयेमम् अꣳहसो मुञ्चतम् । यो वाम् इन्द्रावरुणाव् अग्नौ स्रामस् तं वाम् एतेनाव यजे यो वाम् इन्द्रावरुणा द्विपात्सु पशुषु चतुष्पात्सु गोष्ठे गृहेष्व् अप्स्व् ओषधीषु वनस्पतिषु स्रामस् तं वाम् एतेनाव यजे । इन्द्रो वा एतस्य इन्द्रियेणप क्रामति वरुण एनं वरुणपाशेन गृह्णाति यः पाप्मना गृहीतो भवति यः पाप्मना गृहीतः स्यात् तस्मा एताम् ऐन्द्रावरुणीम् पयस्यां निर् वपेद् इन्द्र एवास्मिन्न् इन्द्रियं दधाति वरुण एनं वरुणपाशान् मुञ्चति पयस्या भवति पयो हि वा एतस्माद् अपक्रामत्य् अथैष पाप्मना गृहीतो यत् पयस्या भवति पय एवास्मिन् तया दधाति पयस्यायाम् पुरोडाशम् अव दधात्य् आत्मन्वन्तम् एवैनं करोत्य् अथो आयतनवन्तम् एव चतुर्धा व्यूहति दिक्ष्व् एव प्रति तिष्ठति पुनः समूहति दिग्भ्य एवास्मै भेषजं करोति समूह्याव द्यति यथाऽऽविद्धं निष्कृन्तति तादृग् एव तत् । यो वाम् इन्द्रावरुणाव् अग्नौ स्रामस् तं वाम् एतेनाव यज इत्याह दुरिष्ट्या एवैनम् पाति यो वाम् इन्द्रावरुणा द्विपात्सु पशुषु स्रामस् तं वाम् एतेनाव यज इत्य् आहैतावतीर् वा आप ओषधयो वनस्पतयः प्रजाः पशव उपजीवनीयास् ता एवास्मै वरुणपाशान् मुञ्चति ॥
prajāpatir varuṇāyāśvam anayat sa svāṃ devatām ārchat sa pary adīryata sa etaṃ vāruṇaṃ catuṣkapālam apaśyat taṃ nir avapat tato vai sa varuṇapāśād amucyata varuṇo vā etaṃ gṛhṇāti yo 'śvam pratigṛhṇāti yāvato 'śvān pratigṛhṇīyāt tāvato vāruṇāñ catuṣkapālān nir vapet | varuṇam eva svena bhāgadheyenopa dhāvati sa evainaṃ varuṇapāśān muñcati | catuṣkapālā bhavanti catuṣpād dhy aśvaḥ samṛddhyai | ekam atiriktaṃ nir vaped yam eva pratigrāhī bhavati yaṃ vā nādhyeti tasmād eva varuṇapāśān mucyate yady aparam pratigrāhī syāt sauryam ekakapālam anu nir vapet | amum evā''dityam uccāraṃ kurute | apo 'vabhṛtham avaiti | apsu vai varuṇaḥ sākṣād eva varuṇam ava yajate | aponaptrīyaṃ carum punar etya nir vapet | apsuyonir vā aśvaḥ svām evainaṃ yoniṃ gamayati sa enam̐ śānta upa tiṣṭhate || 2.3.13anuvāka 13 kāmyā iṣṭayaḥ| pāpmanā gṛhītasyeṣṭividhiḥ| yā vām indrāvaruṇā yatavyā tanūs tayemam am̐haso muñcatam | yā vām indrāvaruṇā sahasyā rakṣasyā tejasyā tanūs tayemam am̐haso muñcatam | yo vām indrāvaruṇāv agnau srāmas taṃ vām etenāva yaje yo vām indrāvaruṇā dvipātsu paśuṣu catuṣpātsu goṣṭhe gṛheṣv apsv oṣadhīṣu vanaspatiṣu srāmas taṃ vām etenāva yaje | indro vā etasya indriyeṇapa krāmati varuṇa enaṃ varuṇapāśena gṛhṇāti yaḥ pāpmanā gṛhīto bhavati yaḥ pāpmanā gṛhītaḥ syāt tasmā etām aindrāvaruṇīm payasyāṃ nir vaped indra evāsminn indriyaṃ dadhāti varuṇa enaṃ varuṇapāśān muñcati payasyā bhavati payo hi vā etasmād apakrāmaty athaiṣa pāpmanā gṛhīto yat payasyā bhavati paya evāsmin tayā dadhāti payasyāyām puroḍāśam ava dadhāty ātmanvantam evainaṃ karoty atho āyatanavantam eva caturdhā vyūhati dikṣv eva prati tiṣṭhati punaḥ samūhati digbhya evāsmai bheṣajaṃ karoti samūhyāva dyati yathā''viddhaṃ niṣkṛntati tādṛg eva tat | yo vām indrāvaruṇāv agnau srāmas taṃ vām etenāva yaja ityāha duriṣṭyā evainam pāti yo vām indrāvaruṇā dvipātsu paśuṣu srāmas taṃ vām etenāva yaja ity āhaitāvatīr vā āpa oṣadhayo vanaspatayaḥ prajāḥ paśava upajīvanīyās tā evāsmai varuṇapāśān muñcati ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.