यद् अग्ने यानि कानि चा ते दारूणि दध्मसि । तद् अस्तु तुभ्यम् इद् घृतं तज् जुषस्व यविष्ठ्य ॥ यद् अत्त्य् उपजिह्विका यद् वम्रो अतिसर्पति । सर्वं तद् अस्तु ते घृतं तज् जुषस्व यविष्ठ्य ॥ रात्रिꣳरात्रिम् अप्रयावम् भरत्नो ऽश्वायेव तिष्ठते घासम् अस्मै । रायस् पोषेण सम् इषा मदन्तो ऽग्ने मा ते प्रतिवेशा रिषाम ॥ नाभा पृथिव्याः समिधानम् अग्निꣳ रायस् पोषाय बृहते हवामहे । इरम्मदम् बृहदुक्थं यजत्रं जेतारम् अग्निम् पृतनासु सासहिम् ॥ याः सेना अभीत्वरीर् आव्याधिनीर् उगणा उत । ये स्तेना ये च तस्करास् ताꣳस् ते अग्ने ऽपि दधाम्य् आस्ये ॥ दꣳष्ट्राभ्याम् मलिम्लूञ् जम्भ्यैस् तस्कराꣳ उत । हनूभ्याꣳ स्तेनान् भगवस् ताꣳस् त्वं खाद सुखादितान् ॥ ये जनेषु मलिम्लव स्तेनासस् तस्करा वने । ये कक्षेष्व् अघायवस् ताꣳस् ते दधामि जम्भयोः ॥ यो अस्मभ्यम् अरातीयाद् यश् च नो द्वेषते जनः । निन्दाद् यो अस्मान् दिप्साच् च सर्वं तम् मस्मसा कुरु ॥ सꣳशितम् मे ब्रह्म सꣳशितं वीर्यम् बलम् । सꣳशितम् क्षत्रं जिष्णु यस्याहम् अस्मि पुरोहितः ॥ उद् एषाम् बाहू अतिरम् उद् वर्च उद् ऊ बलम् । क्षिणोमि ब्रह्मणामित्रान् उन् नयामि स्वाꣳ अहम् । दृशानो रुक्म उर्व्या व्यद्यौद् दुर्मर्षम् आयुः श्रिये रुचानः । अग्निर् अमृतो अभवद् वयोभिर् यद् एनं द्यौर् अजनयत् सुरेताः ॥ विश्वा रूपाणि प्रति मुञ्चते कविः प्रासावीद् भद्रं द्विपदे चतुष्पदे । वि नाकम् अख्यत् सविता वरेण्यो ऽनु प्रयाणम् उषसो वि राजति ॥ नक्तोषासा समनसा विरूपे धापयेते शिशुम् एकꣳ समीची । द्यावा क्षामा रुक्मः अन्तर् वि भाति देवा अग्निं धारयन् द्रविणोदाः ॥ सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् त्रिवृत् ते शिरो गायत्रं चक्षुः स्तोम आत्मा साम ते तनूर् वामदेव्यम् बृहद्रथन्तरे पक्षौ यज्ञायज्ञियम् पुच्छं छन्दाꣳस्य् अङ्गानि धिष्णियाः शफा यजूꣳषि नाम । सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् दिवं गच्छ सुवः पत ॥
yad agne yāni kāni cā te dārūṇi dadhmasi | tad astu tubhyam id ghṛtaṃ taj juṣasva yaviṣṭhya || yad atty upajihvikā yad vamro atisarpati | sarvaṃ tad astu te ghṛtaṃ taj juṣasva yaviṣṭhya || rātrim̐rātrim aprayāvam bharatno 'śvāyeva tiṣṭhate ghāsam asmai | rāyas poṣeṇa sam iṣā madanto 'gne mā te prativeśā riṣāma || nābhā pṛthivyāḥ samidhānam agnim̐ rāyas poṣāya bṛhate havāmahe | irammadam bṛhadukthaṃ yajatraṃ jetāram agnim pṛtanāsu sāsahim || yāḥ senā abhītvarīr āvyādhinīr ugaṇā uta | ye stenā ye ca taskarās tām̐s te agne 'pi dadhāmy āsye || dam̐ṣṭrābhyām malimlūñ jambhyais taskarām̐ uta | hanūbhyām̐ stenān bhagavas tām̐s tvaṃ khāda sukhāditān || ye janeṣu malimlava stenāsas taskarā vane | ye kakṣeṣv aghāyavas tām̐s te dadhāmi jambhayoḥ || yo asmabhyam arātīyād yaś ca no dveṣate janaḥ | nindād yo asmān dipsāc ca sarvaṃ tam masmasā kuru || sam̐śitam me brahma sam̐śitaṃ vīryam balam | sam̐śitam kṣatraṃ jiṣṇu yasyāham asmi purohitaḥ || ud eṣām bāhū atiram ud varca ud ū balam | kṣiṇomi brahmaṇāmitrān un nayāmi svām̐ aham | dṛśāno rukma urvyā vyadyaud durmarṣam āyuḥ śriye rucānaḥ | agnir amṛto abhavad vayobhir yad enaṃ dyaur ajanayat suretāḥ || viśvā rūpāṇi prati muñcate kaviḥ prāsāvīd bhadraṃ dvipade catuṣpade | vi nākam akhyat savitā vareṇyo 'nu prayāṇam uṣaso vi rājati || naktoṣāsā samanasā virūpe dhāpayete śiśum ekam̐ samīcī | dyāvā kṣāmā rukmaḥ antar vi bhāti devā agniṃ dhārayan draviṇodāḥ || suparṇo 'si garutmān trivṛt te śiro gāyatraṃ cakṣuḥ stoma ātmā sāma te tanūr vāmadevyam bṛhadrathantare pakṣau yajñāyajñiyam pucchaṃ chandām̐sy aṅgāni dhiṣṇiyāḥ śaphā yajūm̐ṣi nāma | suparṇo 'si garutmān divaṃ gaccha suvaḥ pata ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.