वि पाजसा पृथुना शोशुचानो बाधस्व द्विषो रक्षसो अमीवाः । सुशर्मणो बृहतः शर्मणि स्याम् अग्नेर् अहꣳ सुहवस्य प्रणीतौ ॥ आपो हि ष्ठा मयोभुवस् ता न ऊर्जे दधातन । महे रणाय चक्षसे ॥ यो वः शिवतमो रसस् तस्य भाजयतेह नः । उशतीर् इव मातरः ॥ तस्मा अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ । आपो जनयथा च नः ॥ मित्रः सꣳसृज्य पृथिवीम् भूमिं च ज्योतिषा सह । सुजातं जातवेदसम् अग्निं वैश्वानरं विभुम् ॥ अयक्ष्माय त्वा सꣳ सृजामि प्रजाभ्यः । विश्वे त्वा देवा वैश्वानराः सꣳ सृजन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाऽङ्गिरस्वत् ॥ रुद्राः सम्भृत्य पृथिवीम् बृहज् ज्योतिः सम् ईधिरे । तेषाम् भानुर् अजस्र इच् छुक्रो देवेषु रोचते ॥ सꣳसृष्टां वसुभी रुद्रैर् धीरैः कर्मण्याम् मृदम् । हस्ताभ्याम् मृद्वीं कृत्वा सिनीवाली करोतु ताम् ॥ सिनीवली सुकपर्दा सुकुरीरा स्वौपशा । सा तुभ्यम् अदिते मह ओखां दधातु हस्तयोः ॥ उखां करोतु शक्त्या बाहुभ्याम् अदितिर् धिया । माता पुत्रं यथोपस्थे साऽग्निम् बिभर्तु गर्भ आ ॥ मखस्य शिरो ऽसि यज्ञस्य पदे स्थः । वसवस् त्वा कृण्वन्तु गायत्रेण छन्दसाऽङ्गिरस्वत् पृथिव्यसि रुद्रास् त्वा कृण्वन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् अन्तरिक्षम् असि आदित्यास् त्वा कृण्वन्तु जागतेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् द्यौर् असि विश्वे त्वा देवा वैश्वानराः कृण्वन्त्व् आनुष्टुभेन छन्दसाऽङ्गिरस्वद् दिशो ऽसि ध्रुवासि धारया मयि प्रजाꣳ रायस् पोषं गौपत्यꣳ सुवीर्यꣳ सजातान् यजमानाय । अदित्यै रास्नाऽसि । अदितिस् ते बिलं गृह्णातु पाङ्क्तेन छन्दसाऽङ्गिरस्वत् । कृत्वाय सा महीम् उखाम् मृन्मयीं योनिम् अग्नये । ताम् पुत्रेभ्यः सम् प्रायच्छद् अदितिः श्रपयान् इति ॥
vi pājasā pṛthunā śośucāno bādhasva dviṣo rakṣaso amīvāḥ | suśarmaṇo bṛhataḥ śarmaṇi syām agner aham̐ suhavasya praṇītau || āpo hi ṣṭhā mayobhuvas tā na ūrje dadhātana | mahe raṇāya cakṣase || yo vaḥ śivatamo rasas tasya bhājayateha naḥ | uśatīr iva mātaraḥ || tasmā araṃ gamāma vo yasya kṣayāya jinvatha | āpo janayathā ca naḥ || mitraḥ sam̐sṛjya pṛthivīm bhūmiṃ ca jyotiṣā saha | sujātaṃ jātavedasam agniṃ vaiśvānaraṃ vibhum || ayakṣmāya tvā sam̐ sṛjāmi prajābhyaḥ | viśve tvā devā vaiśvānarāḥ sam̐ sṛjantv ānuṣṭubhena chandasā'ṅgirasvat || rudrāḥ sambhṛtya pṛthivīm bṛhaj jyotiḥ sam īdhire | teṣām bhānur ajasra ic chukro deveṣu rocate || sam̐sṛṣṭāṃ vasubhī rudrair dhīraiḥ karmaṇyām mṛdam | hastābhyām mṛdvīṃ kṛtvā sinīvālī karotu tām || sinīvalī sukapardā sukurīrā svaupaśā | sā tubhyam adite maha okhāṃ dadhātu hastayoḥ || ukhāṃ karotu śaktyā bāhubhyām aditir dhiyā | mātā putraṃ yathopasthe sā'gnim bibhartu garbha ā || makhasya śiro 'si yajñasya pade sthaḥ | vasavas tvā kṛṇvantu gāyatreṇa chandasā'ṅgirasvat pṛthivyasi rudrās tvā kṛṇvantu traiṣṭubhena chandasā'ṅgirasvad antarikṣam asi ādityās tvā kṛṇvantu jāgatena chandasā'ṅgirasvad dyaur asi viśve tvā devā vaiśvānarāḥ kṛṇvantv ānuṣṭubhena chandasā'ṅgirasvad diśo 'si dhruvāsi dhārayā mayi prajām̐ rāyas poṣaṃ gaupatyam̐ suvīryam̐ sajātān yajamānāya | adityai rāsnā'si | aditis te bilaṃ gṛhṇātu pāṅktena chandasā'ṅgirasvat | kṛtvāya sā mahīm ukhām mṛnmayīṃ yonim agnaye | tām putrebhyaḥ sam prāyacchad aditiḥ śrapayān iti ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.