अग्निं युनज्मि शवसा घृतेन दिव्यꣳ सुपर्णं वयसा बृहन्तम् । तेन वयम् पतेम ब्रध्नस्य विष्टपꣳ सुवो रुहाणा अधि नाक उत्तमे ॥ इमौ ते पक्षाव् अजरौ पतत्रिणो याभ्याꣳ रक्षाꣳस्य् अपहꣳस्य् अग्ने । ताभ्याम् पतेम सुकृताम् उ लोकं यत्रर्षयः प्रथमजा ये पुराणाः ॥ चिद् असि समुद्रयोनिर् इन्दुर् दक्षः श्येन ऋतावा । हिरण्यपक्षः शकुनो भुरण्युर् महान्त् सधस्थे ध्रुव आ निषत्तः ॥ नमस् ते अस्तु मा मा हिꣳसीर् विश्वस्य मूर्धन्न् अधि तिष्ठसि श्रितः । समुद्रे ते हृदयम् अन्तर् आयुर् द्यावापृथिवी भुवनेष्व् अर्पिते ॥ उद्नो दत्तोदधिम् भिन्त्त दिवः पर्जन्याद् अन्तरिक्षात् पृथिव्यास् ततो नो वृष्ट्यावत । दिवो मूर्धासि पृथिव्या नाभिर् ऊर्ग् अपाम् ओषधीनाम् । विश्वायुः शर्म सप्रथा नमस् पथे ॥ येनर्षयस् तपसा सत्त्रम् ॥ आसतेन्धाना अग्निꣳ सुवर् आभरन्तः । तस्मिन्न् अहं नि दधे नाके अग्निम् एतं यम् आहुर् मनवः स्तीर्णबर्हिषम् ॥ तम् पत्नीभिर् अनु गच्छेम देवाः पुत्रैर् भ्रातृभिर् उत वा हिरण्यैः । नाकं गृह्णानाः सुकृतस्य लोके तृतीये पृष्ठे अधि रोचने दिवः ॥ आ वाचो मध्यम् अरुहद् भुरण्युर् अयम् अग्निः सत्पतिश् चेकितानः । पृष्ठे पृथिव्या निहितो दविद्युतद् अधस्पदं कृणुते ये पृतन्यवः ॥ अयम् अग्निर् वीरतमो वयोधाः सहस्रियो दीप्यताम् अप्रयुच्छन् । विभ्राजमानः सरिरस्य मध्य उप प्र यात दिव्यानि धाम ॥ सम् प्र च्यवध्वम् अनु सम् प्र याताग्ने पथो देवयानान् कृणुध्वम् । अस्मिन्त् सधस्थे अध्य् उत्तरस्मिन् विश्वे देवा यजमानश् च सीदत ॥ येना सहस्रं वहसि येनाग्ने सर्ववेदसम् । तेनेमं यज्ञं नो वह देवयानो य उत्तमः ॥ उद् बुध्यस्वाग्ने प्रति जागृह्य् एनम् इष्टापूर्ते सꣳ सृजेथाम् अयं च । पुनः कृण्वꣳस् त्वा पितरं युवानम् अन्वाताꣳसीत् त्वयि तन्तुम् एतम् ॥ अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो अरोचथाः । तं जानन्न् अग्न आ रोहाथा नो वर्धया रयिम् ॥
agniṃ yunajmi śavasā ghṛtena divyam̐ suparṇaṃ vayasā bṛhantam | tena vayam patema bradhnasya viṣṭapam̐ suvo ruhāṇā adhi nāka uttame || imau te pakṣāv ajarau patatriṇo yābhyām̐ rakṣām̐sy apaham̐sy agne | tābhyām patema sukṛtām u lokaṃ yatrarṣayaḥ prathamajā ye purāṇāḥ || cid asi samudrayonir indur dakṣaḥ śyena ṛtāvā | hiraṇyapakṣaḥ śakuno bhuraṇyur mahānt sadhasthe dhruva ā niṣattaḥ || namas te astu mā mā him̐sīr viśvasya mūrdhann adhi tiṣṭhasi śritaḥ | samudre te hṛdayam antar āyur dyāvāpṛthivī bhuvaneṣv arpite || udno dattodadhim bhintta divaḥ parjanyād antarikṣāt pṛthivyās tato no vṛṣṭyāvata | divo mūrdhāsi pṛthivyā nābhir ūrg apām oṣadhīnām | viśvāyuḥ śarma saprathā namas pathe || yenarṣayas tapasā sattram || āsatendhānā agnim̐ suvar ābharantaḥ | tasminn ahaṃ ni dadhe nāke agnim etaṃ yam āhur manavaḥ stīrṇabarhiṣam || tam patnībhir anu gacchema devāḥ putrair bhrātṛbhir uta vā hiraṇyaiḥ | nākaṃ gṛhṇānāḥ sukṛtasya loke tṛtīye pṛṣṭhe adhi rocane divaḥ || ā vāco madhyam aruhad bhuraṇyur ayam agniḥ satpatiś cekitānaḥ | pṛṣṭhe pṛthivyā nihito davidyutad adhaspadaṃ kṛṇute ye pṛtanyavaḥ || ayam agnir vīratamo vayodhāḥ sahasriyo dīpyatām aprayucchan | vibhrājamānaḥ sarirasya madhya upa pra yāta divyāni dhāma || sam pra cyavadhvam anu sam pra yātāgne patho devayānān kṛṇudhvam | asmint sadhasthe adhy uttarasmin viśve devā yajamānaś ca sīdata || yenā sahasraṃ vahasi yenāgne sarvavedasam | tenemaṃ yajñaṃ no vaha devayāno ya uttamaḥ || ud budhyasvāgne prati jāgṛhy enam iṣṭāpūrte sam̐ sṛjethām ayaṃ ca | punaḥ kṛṇvam̐s tvā pitaraṃ yuvānam anvātām̐sīt tvayi tantum etam || ayaṃ te yonir ṛtviyo yato jāto arocathāḥ | taṃ jānann agna ā rohāthā no vardhayā rayim ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.