न ह स्म वै पुराग्निर् अपरशुवृक्णं दहति तद् अस्मै प्रयोग एवर्षिर् अस्वदयत् । यद् अग्ने यानि कानि चेति समिधम् आ दधाति । अपरशुवृक्णम् एवास्मै स्वदयति सर्वम् अस्मै स्वदते य एवं वेद । औदुम्बरीम् आ दधाति । ऊर्ग् वा उदुम्बरः । ऊर्जम् एवास्मा अपि दधाति प्रजापतिर् अग्निम् असृजत तꣳ सृष्टꣳ रक्षाꣳसि अजिघाꣳसन् । स एतद् राक्षोघ्नम् अपश्यत् तेन वै स रक्षाꣳस्य् अपाहत यद् राक्षोघ्नम् भवत्य् अग्नेर् एव तेन जाताद् रक्षाꣳस्य् अप हन्ति । आश्वत्थीम् आ दधाति । अश्वत्थो वै वनस्पतीनाꣳ सपत्नसाहो विजित्यै वैकङ्कतीम् आ दधाति भा एवाव रुन्द्धे शमीमयीम् आ दधाति शान्त्यै सꣳशितम् मे ब्रह्मोद् एषाम् बाहू अतिरम् इत्य् उत्तमे औदुम्बरी वाचयति ब्रह्मणैव क्षत्रꣳ सꣳ शयति क्षत्रेण ब्रह्म तस्माद् ब्राह्मणो राजन्यवान् अत्य् अन्यम् ब्राह्मणं तस्माद् राजन्यो ब्राह्मणवान् अत्य् अन्यꣳ राजन्यम् मृत्युर् वा एष यद् अग्निः । अमृतꣳ हिरण्यम् । रुक्मम् अन्तरम् प्रति मुञ्चते । अमृतम् एव मृत्योर् अन्तर् धत्ते । एकविꣳशतिनिर्बाधो भवति । एकविꣳशतिर् वै देवलोका द्वादश मासाः पञ्चर्तवस् त्रय इमे लोका असाव् आदित्यः एकविꣳश एतावन्तो वै देवलोकाः तेभ्य एव भ्रातृव्यम् अन्तर् एति निर्बाधैर् वै देवा असुरान् निर्बाधे ऽकुर्वत तन् निर्बाधानां निर्बाधत्वम् । निर्बाधी भवति भ्रातृव्यान् एव निर्बाधे कुरुते सावित्रिया प्रति मुञ्चते प्रसूत्यै नक्तोषासेत्य् उत्तरया । अहोरात्राभ्याम् एवैनम् उद् यच्छते देवा अग्निं धारयन् द्रविणोदा इत्य् आह प्राणा वै देवा द्रविणोदाः । अहोरात्राभ्याम् एवैनम् उद्यत्य प्राणैर् दाधार । आसीनः प्रति मुञ्चते तस्माद् आसीनाः प्रजाः प्र जायन्ते कृष्णाजिनम् उत्तरम् । तेजो वै हिरण्यम् ब्रह्म कृष्णाजिनम् । तेजसा चैवैनम् ब्रह्मणा चोभयतः परि गृह्णाति षड्उद्यामꣳ शिक्यम् भवति षड् वा ऋतवः । ऋतुभिर् एवैनम् उद् यच्छते यद् द्वादशोद्यामꣳ संवत्सरेणैव मौञ्जम् भवति । ऊर्ग् वै मुञ्जाः । ऊर्जैवैनꣳ सम् अर्धयति सुपर्णो ऽसि गरुत्मान् इत्य् अवेक्षते रूपम् एवास्यैतन् महिमानं व्याचष्टे दिवं गच्छ सुवः पतेत्य् आह सुवर्गम् एवैनं लोकं गमयति ॥
na ha sma vai purāgnir aparaśuvṛkṇaṃ dahati tad asmai prayoga evarṣir asvadayat | yad agne yāni kāni ceti samidham ā dadhāti | aparaśuvṛkṇam evāsmai svadayati sarvam asmai svadate ya evaṃ veda | audumbarīm ā dadhāti | ūrg vā udumbaraḥ | ūrjam evāsmā api dadhāti prajāpatir agnim asṛjata tam̐ sṛṣṭam̐ rakṣām̐si ajighām̐san | sa etad rākṣoghnam apaśyat tena vai sa rakṣām̐sy apāhata yad rākṣoghnam bhavaty agner eva tena jātād rakṣām̐sy apa hanti | āśvatthīm ā dadhāti | aśvattho vai vanaspatīnām̐ sapatnasāho vijityai vaikaṅkatīm ā dadhāti bhā evāva runddhe śamīmayīm ā dadhāti śāntyai sam̐śitam me brahmod eṣām bāhū atiram ity uttame audumbarī vācayati brahmaṇaiva kṣatram̐ sam̐ śayati kṣatreṇa brahma tasmād brāhmaṇo rājanyavān aty anyam brāhmaṇaṃ tasmād rājanyo brāhmaṇavān aty anyam̐ rājanyam mṛtyur vā eṣa yad agniḥ | amṛtam̐ hiraṇyam | rukmam antaram prati muñcate | amṛtam eva mṛtyor antar dhatte | ekavim̐śatinirbādho bhavati | ekavim̐śatir vai devalokā dvādaśa māsāḥ pañcartavas traya ime lokā asāv ādityaḥ ekavim̐śa etāvanto vai devalokāḥ tebhya eva bhrātṛvyam antar eti nirbādhair vai devā asurān nirbādhe 'kurvata tan nirbādhānāṃ nirbādhatvam | nirbādhī bhavati bhrātṛvyān eva nirbādhe kurute sāvitriyā prati muñcate prasūtyai naktoṣāsety uttarayā | ahorātrābhyām evainam ud yacchate devā agniṃ dhārayan draviṇodā ity āha prāṇā vai devā draviṇodāḥ | ahorātrābhyām evainam udyatya prāṇair dādhāra | āsīnaḥ prati muñcate tasmād āsīnāḥ prajāḥ pra jāyante kṛṣṇājinam uttaram | tejo vai hiraṇyam brahma kṛṣṇājinam | tejasā caivainam brahmaṇā cobhayataḥ pari gṛhṇāti ṣaḍudyāmam̐ śikyam bhavati ṣaḍ vā ṛtavaḥ | ṛtubhir evainam ud yacchate yad dvādaśodyāmam̐ saṃvatsareṇaiva mauñjam bhavati | ūrg vai muñjāḥ | ūrjaivainam̐ sam ardhayati suparṇo 'si garutmān ity avekṣate rūpam evāsyaitan mahimānaṃ vyācaṣṭe divaṃ gaccha suvaḥ patety āha suvargam evainaṃ lokaṃ gamayati ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.