यावती वै पृथिवी तस्यै यम आधिपत्यम् परीयाय यो वै यमं देवयजनम् अस्या अनिर्याच्याग्निं चिनुते यमायैनꣳ स चिनुते । अपेतेत्य् अध्यवसाययति यमम् एव देवयजनम् अस्यै निर्याच्याऽऽत्मने ऽग्निं चिनुते । इष्वग्रेण वा अस्या अनामृतम् इच्छन्तो नाविन्दन् ते देवा एतद् यजुर् अपश्यन् । अपेतेति यद् एतेनाध्यवसाययति ॥ अनामृत एवाग्निं चिनुते । उद् धन्ति यद् एवास्या अमेध्यं तद् अप हन्ति । अपो ऽवोक्षति शान्त्यै सिकता नि वपति । एतद् वा अग्नेर् वैश्वानरस्य रूपम् । रूपेणैव वैश्वानरम् अव रुन्द्धे । ऊषान् नि वपति पुष्टिर् वा एषा प्रजननं यद् ऊषाः पुष्ट्याम् एव प्रजनने ऽग्निं चिनुते । अथो संज्ञान एव संज्ञानꣳ ह्य् एतत् पशूनां यद् ऊषाः । द्यावापृथिवी सहास्ताम् । ते वियती अब्रूताम् अस्त्व् एव नौ सह यज्ञियम् इति यद् अमुष्या यज्ञियम् आसीत् तद् अस्याम् अदधात् त ऊषा अभवन् यद् अस्या यज्ञियम् आसीत् तद् अमुष्याम् अदधात् तद् अदश् चन्द्रमसि कृष्णम् ऊषान् निवपन्न् अदो ध्यायेद् द्यावापृथिव्योर् एव यज्ञिये ऽग्निं चिनुते । अयꣳ सो अग्निर् इति विश्वामित्रस्य सूक्तम् भवति । एतेन वै विश्वामित्रो ऽग्नेः प्रियं धामावारुन्द्ध । अग्नेर् एवैतेन प्रियं धामाव रुन्द्धे छन्दोभिर् वै देवाः सुवर्गं लोकम् { आयञ् ^ आयन् } चतस्रः प्राचीर् उप दधाति चत्वारि छन्दाꣳसि छन्दोभिर् एव तद् यजमानः सुवर्गं लोकम् एति तेषाꣳ सुवर्गं लोकं यतां दिशः सम् अव्लीयन्त ते द्वे पुरस्तात् समीची उपादधत द्वे पश्चात् समीची ताभिर् वै ते दिशो ऽदृꣳहन् यद् द्वे पुरस्तात् समीची उपदधाति द्वे पश्चात् समीची दिशां विधृत्यै । अथो पशवो वै छन्दाꣳसि पशून् एवास्मै समीचो दधाति । अष्टाव् उप दधाति । अष्टाक्षरा गायत्री गायत्रो ऽग्निर् यावान् एवाग्निः तं चिनुते । अष्टाव् उप दधाति । अष्टाक्षरा गायत्री गायत्री सुवर्गं लोकम् अञ्जसा वेद सुवर्गस्य लोकस्य प्रज्ञात्यै त्रयोदश लोकम्पृणा उप दधाति । एकविꣳशतिः सम् पद्यन्ते प्रतिष्ठा वा एकविꣳशः प्रतिष्ठा गार्हपत्यः । एकविꣳशस्यैव प्रतिष्ठां गार्हपत्यम् अनु प्रति तिष्ठति प्रत्य् अग्निं चिक्यानस् तिष्ठति य एवं वेद पञ्चचितीकं चिन्वीत प्रथमं चिन्वानः पाङ्क्तो यज्ञः पाङ्क्ताः पशवः । यज्ञम् एव पशून् अव रुन्द्धे त्रिचितीकं चिन्वीत द्वितीयं चिन्वानस् त्रय इमे लोकाः । एष्व् एव लोकेषु प्रति तिष्ठन्ति । एकचितीकं चिन्वीत तृतीयं चिन्वानः। एकधा वै सुवर्गो लोकः । एकवृतैव सुवर्गं लोकम् एति पुरीषेणाभ्य् ऊहति तस्मान् माꣳसेनास्थि छन्नम् । न दुश्चर्मा भवति य एवं वेद पञ्च चितयो भवन्ति पञ्चभिः पुरीषैर् अभ्य् ऊहति दश सम् पद्यन्ते दशाक्षरा { विराड् ^ विराज् } अन्नं { विराड् ^ विराज् } विराज्य् एवान्नाद्ये प्रति तिष्ठति ॥
yāvatī vai pṛthivī tasyai yama ādhipatyam parīyāya yo vai yamaṃ devayajanam asyā aniryācyāgniṃ cinute yamāyainam̐ sa cinute | apetety adhyavasāyayati yamam eva devayajanam asyai niryācyā''tmane 'gniṃ cinute | iṣvagreṇa vā asyā anāmṛtam icchanto nāvindan te devā etad yajur apaśyan | apeteti yad etenādhyavasāyayati || anāmṛta evāgniṃ cinute | ud dhanti yad evāsyā amedhyaṃ tad apa hanti | apo 'vokṣati śāntyai sikatā ni vapati | etad vā agner vaiśvānarasya rūpam | rūpeṇaiva vaiśvānaram ava runddhe | ūṣān ni vapati puṣṭir vā eṣā prajananaṃ yad ūṣāḥ puṣṭyām eva prajanane 'gniṃ cinute | atho saṃjñāna eva saṃjñānam̐ hy etat paśūnāṃ yad ūṣāḥ | dyāvāpṛthivī sahāstām | te viyatī abrūtām astv eva nau saha yajñiyam iti yad amuṣyā yajñiyam āsīt tad asyām adadhāt ta ūṣā abhavan yad asyā yajñiyam āsīt tad amuṣyām adadhāt tad adaś candramasi kṛṣṇam ūṣān nivapann ado dhyāyed dyāvāpṛthivyor eva yajñiye 'gniṃ cinute | ayam̐ so agnir iti viśvāmitrasya sūktam bhavati | etena vai viśvāmitro 'gneḥ priyaṃ dhāmāvārunddha | agner evaitena priyaṃ dhāmāva runddhe chandobhir vai devāḥ suvargaṃ lokam { āyañ ^ āyan } catasraḥ prācīr upa dadhāti catvāri chandām̐si chandobhir eva tad yajamānaḥ suvargaṃ lokam eti teṣām̐ suvargaṃ lokaṃ yatāṃ diśaḥ sam avlīyanta te dve purastāt samīcī upādadhata dve paścāt samīcī tābhir vai te diśo 'dṛm̐han yad dve purastāt samīcī upadadhāti dve paścāt samīcī diśāṃ vidhṛtyai | atho paśavo vai chandām̐si paśūn evāsmai samīco dadhāti | aṣṭāv upa dadhāti | aṣṭākṣarā gāyatrī gāyatro 'gnir yāvān evāgniḥ taṃ cinute | aṣṭāv upa dadhāti | aṣṭākṣarā gāyatrī gāyatrī suvargaṃ lokam añjasā veda suvargasya lokasya prajñātyai trayodaśa lokampṛṇā upa dadhāti | ekavim̐śatiḥ sam padyante pratiṣṭhā vā ekavim̐śaḥ pratiṣṭhā gārhapatyaḥ | ekavim̐śasyaiva pratiṣṭhāṃ gārhapatyam anu prati tiṣṭhati praty agniṃ cikyānas tiṣṭhati ya evaṃ veda pañcacitīkaṃ cinvīta prathamaṃ cinvānaḥ pāṅkto yajñaḥ pāṅktāḥ paśavaḥ | yajñam eva paśūn ava runddhe tricitīkaṃ cinvīta dvitīyaṃ cinvānas traya ime lokāḥ | eṣv eva lokeṣu prati tiṣṭhanti | ekacitīkaṃ cinvīta tṛtīyaṃ cinvānaḥ| ekadhā vai suvargo lokaḥ | ekavṛtaiva suvargaṃ lokam eti purīṣeṇābhy ūhati tasmān mām̐senāsthi channam | na duścarmā bhavati ya evaṃ veda pañca citayo bhavanti pañcabhiḥ purīṣair abhy ūhati daśa sam padyante daśākṣarā { virāḍ ^ virāj } annaṃ { virāḍ ^ virāj } virājy evānnādye prati tiṣṭhati ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.