अन्नपते ऽन्नस्य नो देहीत्य् आह । अग्निर् वा अन्नपतिः स एवास्मा अन्नम् प्र यच्छति । अनमीवस्य शुष्मिण इत्य् आह । अयक्ष्मस्येति वावैतद् आह प्र प्रदातारं तारिष ऊर्जं नो धेहि द्विपदे चतुष्पद इत्य् आह । आशिषम् एवैताम् आ शास्ते । उद् उ त्वा विश्वे देवा इत्य् आह प्राणा वै विश्वे देवाः । प्राणैर् एवैनम् उद् यच्छते । अग्ने भरन्तु चित्तिभिर् इत्य् आह यस्मा एवैनं चित्तायोद्यच्छते तेनैवैनꣳ सम् अर्धयति चतसृभिर् आ सादयति चत्वारि छन्दाꣳसि छन्दोभिर् एव । अतिच्छन्दसोत्तमया वर्ष्म वा एषा छन्दसां यद् अतिच्छन्दा वर्ष्मैवैनꣳ समानानां करोति सद्वती भवति सत्त्वम् एवैनं गमयति प्रेद् अग्ने ज्योतिष्मान् याहीत्य् आह ज्योतिर् एवास्मिन् दधाति तनुवा वा एष हिनस्ति यꣳ हिनस्ति मा हिꣳसीस् तनुवा प्रजा इत्य् आह प्रजाभ्य एवैनꣳ शमयति रक्षाꣳसि वा एतद् यज्ञꣳ सचन्ते यद् अन उत्सर्जति । अक्रन्दद् इत्य् अन्व् आह रक्षसाम् अपहत्यै । अनसा वहन्ति । अपचितिम् एवास्मिन् दधाति तस्माद् अनस्वी च रथी चातिथीनाम् अपचिततमौ । अपचितिमान् भवति य एवं वेद समिधाग्निं दुवस्यतेति घृतानुषिक्ताम् अवसिते समिधम् आ दधाति यथातिथय आगताय सर्पिष्वद् आतिथ्यं क्रियते तादृग् एव तत् । गायत्रिया ब्राह्मणस्य गायत्रो हि ब्राह्मणः त्रिष्टुभा राजन्यस्य त्रैष्टुभो हि राजन्यः । अप्सु भस्म प्र वेशयति । अप्सुयोनिर् वा अग्निः स्वाम् एवैनं योनिं गमयति तिसृभिः प्र वेशयति त्रिवृद् वै अग्निः । यावान् एवाग्निः तम् प्रतिष्ठां गमयति परा वा एषो ऽग्निं वपति यो ऽप्सु भस्म प्रवेशयति ज्योतिष्मतीभ्याम् अव दधाति ज्योतिर् एवास्मिन् दधाति द्वाभ्याम् प्रतिष्ठित्यै परा वा एष प्रजाम् पशून् वपति यो ऽप्सु भस्म प्रवेशयति पुनर् ऊर्जा सह रय्येति पुनर् उदैति प्रजाम् एव पशून् आत्मन् धत्ते पुनस् त्वादित्याः रुद्रा वसवः सम् इन्धताम् इत्य् आह । एता वा एतं देवता अग्रे सम् ऐन्धत ताभिर् एवैनꣳ सम् इन्द्धे बोधा स बोधीत्य् उप तिष्ठते बोधयत्य् एवैनम् । तस्मात् सुप्त्वा प्रजाः प्र बुध्यन्ते यथास्थानम् उप तिष्ठते तस्माद् यथास्थानम् पशवः पुनर् एत्योप तिष्ठन्ते ॥
annapate 'nnasya no dehīty āha | agnir vā annapatiḥ sa evāsmā annam pra yacchati | anamīvasya śuṣmiṇa ity āha | ayakṣmasyeti vāvaitad āha pra pradātāraṃ tāriṣa ūrjaṃ no dhehi dvipade catuṣpada ity āha | āśiṣam evaitām ā śāste | ud u tvā viśve devā ity āha prāṇā vai viśve devāḥ | prāṇair evainam ud yacchate | agne bharantu cittibhir ity āha yasmā evainaṃ cittāyodyacchate tenaivainam̐ sam ardhayati catasṛbhir ā sādayati catvāri chandām̐si chandobhir eva | aticchandasottamayā varṣma vā eṣā chandasāṃ yad aticchandā varṣmaivainam̐ samānānāṃ karoti sadvatī bhavati sattvam evainaṃ gamayati pred agne jyotiṣmān yāhīty āha jyotir evāsmin dadhāti tanuvā vā eṣa hinasti yam̐ hinasti mā him̐sīs tanuvā prajā ity āha prajābhya evainam̐ śamayati rakṣām̐si vā etad yajñam̐ sacante yad ana utsarjati | akrandad ity anv āha rakṣasām apahatyai | anasā vahanti | apacitim evāsmin dadhāti tasmād anasvī ca rathī cātithīnām apacitatamau | apacitimān bhavati ya evaṃ veda samidhāgniṃ duvasyateti ghṛtānuṣiktām avasite samidham ā dadhāti yathātithaya āgatāya sarpiṣvad ātithyaṃ kriyate tādṛg eva tat | gāyatriyā brāhmaṇasya gāyatro hi brāhmaṇaḥ triṣṭubhā rājanyasya traiṣṭubho hi rājanyaḥ | apsu bhasma pra veśayati | apsuyonir vā agniḥ svām evainaṃ yoniṃ gamayati tisṛbhiḥ pra veśayati trivṛd vai agniḥ | yāvān evāgniḥ tam pratiṣṭhāṃ gamayati parā vā eṣo 'gniṃ vapati yo 'psu bhasma praveśayati jyotiṣmatībhyām ava dadhāti jyotir evāsmin dadhāti dvābhyām pratiṣṭhityai parā vā eṣa prajām paśūn vapati yo 'psu bhasma praveśayati punar ūrjā saha rayyeti punar udaiti prajām eva paśūn ātman dhatte punas tvādityāḥ rudrā vasavaḥ sam indhatām ity āha | etā vā etaṃ devatā agre sam aindhata tābhir evainam̐ sam inddhe bodhā sa bodhīty upa tiṣṭhate bodhayaty evainam | tasmāt suptvā prajāḥ pra budhyante yathāsthānam upa tiṣṭhate tasmād yathāsthānam paśavaḥ punar etyopa tiṣṭhante ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.